اينكه : انسان در تجارتها وكوششها وكسب وكارهايش هدفى جز رسيدن به سود بيشتر ندارد ، اما وقتى نتيجه كارش به كاستى سرمايه و از بين رفتن سعى و كار او منجر شود ، مى گويند دچار خسارت و ضرر گرديده ، انسان گاهى در اثر عدم تجربه و ورزيدگى در كار يا به جهت جهل ونشناختن راه درست يك كار و نظاير اين امور دچار خسارت مىشود ، كه در اينچنين خسارتى روزنه اميدى وجود دارد كه شخص خسارت ديده به طريقى جبران مافات را بنمايد و اين ضرر وخسارت را زايل كند ، اما اگر شخصى دچار خسارت شود ، ولى بپندارد كه سود كرده ومنتفع شده است اين نوع خسارت ، شديدترين نوع ضرر است كه هيچ اميدى به زايل شدن آن نمى رود ، همينطور كسانى كه ميان خود و خدا حجابى از انكار وعناد قرار داده اند و به زينت استكبار و تعصب جاهلى اعتماد كرده اند حقيقتا خسارت نموده اند و در عين حال اين اعمال پليدشان يعنى مبارزهء با حق و پيروى از تمايلات نفسانى و غرق شدن در شهوات را امورى پسنديده و نيكو مى شمارند و مى پندارند كه اعمال خوبى انجام مى دهند ، اينچنين افرادى از هر خسارت ديده اى متضررتر هستند ، چون راه خطا را مى روند و فكر مى كنند كه اين راه ، راه نجات و صواب است ، پس ابدا روزنهء نجاتى برايشان نيست و اميدى به زوال اين خسارتشان نمى رود .
و آنگاه خداوند مى فرمايد : اين افراد همان كسانى هستند كه آيات آفاقى و انفسى خداى متعالى ومعجزات انبياء را إنكار كرده اند ، يعنى نسبت به خداوند و پيامبران او كفر ورزيده اند و از جانب ديگر معاد و لقاى پروردگارشان را نيز منكر شده اند ، پس تفسير دوم و بيان دوم اين افراد زيانكار اين است كه آنها منكر نبوت و معاد هستند و اين دو صفت از خوصا بت پرستان است .
آنگاه مى فرمايد : اينها اعمالشان باطل و بى أجر مىشود ، چون هيچ عملى را براى رضاى خدا انجام نمى دهند و در طلب ثواب آخرت نيستند ، در اصطلاح عرب وقتى شتر علف مسمومى بخورد و شكمش نفخ كند و در اثر آن هلاك گردد ، مى گويند ( حبطت الناق ) يعنى شتر حابط شد واعمال كافران هم هينگونه است و فقط به هلاكت آنها
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص١٢٧