[ محاربهء عبد الرضا خان با بلوچ در دفعهء دوم ]
ذكر محاربت نواب اشرف و الا « 1 » كرت ثانى با طايفهء بلوچيه ما بين راه سياه كوه و عقدا و به قتل آوردن آن قوم متمرد بحذافيرها در يكى از شهور سال يكهزار و دويست و سى و اند كه صدر سرير حكمرانى يزد به قدم شاهزاده با غايت زينت بود مسموع مسامع عليه داشتند كه فوجى از طايفهء بلوچيه على الرسم به جهت [ 233 پ ] دستبرد قوافل و مترددين بر سر راه نه گنبد و سياهكوه آمدهاند تا عزيمت ناميمون خود را به قطع طريق و نهب اموال هر فريق به تصميم مقرون دارند . شاهزاده انحلال عقدهء اين مهم را به انامل كفالت ضرغام كنام شجاعت نواب امير معدلت آيت منوط يافته جمعى از سوارهء خود را ملتزم خدمت ركاب عالى نموده متوجه عقدا ساخت .
بعد از ورود ميمنت مورود به محل مزبور چند روزى در آن محل لبث و درنگ فرمودند و مراحل استحضار از حقيقت احوال بلوچ را به فرستادن قراولان به اطراف پيمودند ، و از اينكه بيابانى بودند اثرى از آنها نديدند .
در تصاريف ايام توقف عالى در عقدا روزها تطييب احوال و ترطيب دماغ ميمون فال را به قهستان عقدا به عزيمت شكار تشريف مىبردند و نخجير بسيار خارج از حيز احصا و شمار عرضهء اصطياد مىنمودند و لاشهء آنها را روانهء محضر شاهزاده مىفرمودند . اگر خواهى اعداد افراد نخجيرهائى را كه در تصاريف آن ايام مصطاد تير شصت آن صياد صيد
هامش
( 1 ) - « اشرف و الا » بجاى كلمات ديگرى كتابت شده است .