آذربايگان فرار و نظر به تعاقب نواب محمد حسن خان . . . « 1 » اردوى مجددا رايت افراز مبارزت و پيكار گرديده اين نوبت به ظهور شكست فاحش شرفات كاخ ثبات و قرار را به مدّقهء شهود آثار ادبار كار كوفته يافته به جانب كردستان روم فرار و مملكت آذربايجان و عراق به حيطهء تصرف اولياى حضرت محمد حسن خان استقرار يافت و ضميمهء مملكت مازندران گشت .
پس آزاد خان بعد از وقوع واقعهء نواب محمد حسن خان در مازندران به نهجى كه در وقايع احوال وكيل مرقوم شد در بغداد جمعيتى از اكراد روم و افاغنه انعقاد داده به تسخير آذربايجان كه در آنوقت در حيطهء تصرف فتحعلى خان افشار بود رايت مسافرت افراشت .
و بعد از وقوع محاربه فيما بين او و فتحعلى خان در حوالى مراغه شكستى عظيم به لشكر آزاد خانى رخ نموده فوجى كثير و جمعى غفير از سپاهيانش عرضهء شمشير انتقام سپاه آذربايجان گرديده مسلك استقبال درگاه نواب محمد كريم خان را به قدم اعتذار از جرايم ماضيه سپرد و به تهجى كه اجمالا در نگارش احوال وكيل اشاره به آن شد در خدمت آستان آن خديو كامران صباح حيات خود را به مساء ممات و ارتحال به سراى جاودان رسانيد و در حال زندگانى ساحت احوال خود را مطرح اشعهء انوار التفات و عاطفت آن خسرو معدلت مبانى مىداشت .
هامش
( 1 ) - يك يا دو كلمه از لب ورق بريده شده .