احترامش را بر ذمت خضوع متحتم شمردندى . امراء عظام و حكام و بيگلربيگيان ذوى الاحترام و بالجمله عموم بزرگواران عالم و دولتياران محترم مسلك مطاوعت سركار خان را به قدم ارادت مىپيمودند و در مكاتيب مرسله رعايت جانب عنايت آداب را به تقديم مىرسانيدند .
مأثور است كه در تصاريف اوقاتى كه عزيمت مسافرت دار الخلافه را به حكم ضرورت به تصميم مقرون مىداشتندى به مثابتى دستگاه جلال مىچيدندى كه عشر اعشار آن از درارى آسمان خلافت معهود نبود تا به رجال دولت و بيگلربيگيان ولايت و امراء ذوى الاحترام چه رسد ! و چندان مال از نقود و اجناس در وجه تكلفات و تعارفات همگنان و انعام زيردستان و متوقعان صرف مىفرمودند كه بر حساب آن جز علام الغيوب منطقهء قدرت كسى احاطتى نداشت . كسانى را كه سمت استحضار بر اينكه آن كامكار ، فرزند سعادتمند خان سعيد مغفورست حاصل نبودى ، به ظهور آن همه آثار فتوت و سخاوت و عدالت بر حقيقت اين معنى پىبردى .
كفالت منصب وزارت به دستورى كه قبل از جلوس ميمون [ 164 ر ] بر مسند ايالت به شمسهء قلادهء كفلاء مهام معظمهء ملكى ميرزا محمد حسين نائينى مفوض بود كماكان برقرار گشت و رايت مزيد تقرب در سركار شوكتمدار خانيت افراشت و به نوعى حديقهء ملك را به دستيارى بهار تدبيرات وزيرانه سرسبز و خرم داشت كه وصف طراوت و خضارت آن از حيّز تقرير و تحرير بيرون توانست نمود .
و ميرزا مهدى عامرى ولد ميرزا اشرف متخلص به مشرب كه پدر يكى از كتّاب دفترخانهء نادر شاه [ بود ] و به تقريبى به نشتر قهر آن پادشاه جمجاه طرح مفارقت ميان وى و يكى از دو ديدهء جهانبين وى افتاده و
جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 487
مساهمون: ايرج افشار
ص٤٨٧