[ مسافرت علينقى خان به مكه ]
تصميم عزايم خانيت مسافرت مكهء معظمه را برحسب استطاعت ، و ذكر شرذمهاى از مآثر جلالت عالى در مجارى آن سفر خيريت آيت از مآثر جلالت آن اميرزادهء گردون اقتدار نقل مىكنند كه در تصاريف زمانى كه نگين سلطنت ايران در چنگ عليمراد خان زند بود به حكم استطاعت آن دولتيار را عزيمت مسافرت [ 158 ر ] مكهء معظمه زادها اللّه تعظيما به تصميم مقرون گرديد . بعد از استحصال رخصت از خدمت پدر بزرگوار شادروان جلال به جهت نقل مكان خارج شهر بر پا نمودند و على الرسم مراحل مسافرت را به قدم ادمان وطآت خيول مىپيمودند و در هر منزلى كه به خاك يزد تعلق داشت نزول اجلال مىفرمودند .
فوجى را از اهل آنجا كه عزيمت مكهء معظمه داشتند در سلك جيرهخواران خود منسلك مىساختند و در ذهاب و اياب شرايط كفالت جزئى و كلى اخراجات آنها را به تقديم مىرسانيدند و از مأكولات خسيس گرفته تا امتعهء نفيس از كارخانه و صندوقخانهء عالى برحسب ضرورت و اندازهء احتياج بواسطهء ناظر و صندوقدار به خداوندان حاجت از اهل حاج به رسم حتم و عنوان وجوب مىرسانيدند و مهم ضروريات هيچيك از اصحاب ركاب را غير مكتفى نمىگذاشتند . جز مطبخ مبارك در ميان آن همه طوايف مختلف كه در مراسم خدمتگزارى « 1 » ركاب سركار فلك اقتدار با يكديگر مؤتلف گرديده بودند دودى از مطبخى بلند نمىگشت
هامش
( 1 ) - اصل : خدمتگذارى .