در درختان باردار بينى و تا بشمرى شمشاد در شمشاد شمرى و گلبن در گلبن راستى خواهى « فيها ما تشتهى الانفس و تلذ الاعين » مثبتين بهشت جسمانى را الحق خجسته دليلى است و سالكان مسالك ترطيب دماغ و تطييب عيش را فرخنده سبيلى . فضاى باغ بحسب طول بسط . . . . . « 1 » و بحسب عرض . . . . . « 1 » نهايت آن باغ ارم سرشت . در سمت شرقى عمارتى به طرح هشت طراحان سنمّارنژاد به فرمودهء بانى سعادت مبانى طرحريزى كردهاند كه در حقيقت دمار از روزگار اشتهار بناى خورنق و سدير برآوردهاند . حياض حوضخانهاى هشتى طرحش كه پيوسته بر صفت ديدهء عشاق از آب صافى مالامال است آب حوض فلك را كه هر سحرگاه به زلال روشن سفيدهء صبح صادق لبريز مىشود برباد داده و اعجوبه بادگير عيوق صرحش كه وهم بلندپرواز تا رسيدن اوج آن از آغاز هزار مرتبه بيشتر بالوپر ريخته راه آمدوشد با كيوان گشاده . به محض اينكه هوا تموج حاصل ساختى يعنى مغنى باد توسن به ميدان صورت تاختى و لواى هستى در ساحت زمين و آسمان افراختى آن اعجوبه بادگير بر صفت عيارى كه در كمين غافلى غير خبير باشد گريبانش را گرفته اندرون خانه بردى و با ميهمانان سرا بواسطهء آن فرخنده نزل روحافزا مسلك حسن ضيافت به مدلول « اكرموا الضيف » سپردى . انصاف دادخواهان ستم جانسوز و جفاى آتشافروز بيدادگر گرما را دادرسى چون آن طرفه بادگير متصور نبودى . لاجرم در احياى مردگان شدت حرّ از دم روح پرور اعجاز عيسوى آشكار نمودى . گوئى مرغى است بادخوار كه آتش اشتهايش به صرصر غذاى مقرر او مالامال آيد . هنوز اضعاف آن را
هامش
( 1 ) - دو اصل سفيد است .