لم تأخذه لومة لائم فى الدين و جاهد فى سبيل ربه حتى اتاه اليقين سبط رسول الثقلين ابا عبد اللّه الحسين ثم على صاحب الشرف النبوى و العدل العلوى و الصبر الحسنى و البأس الحسينى و الحلم السجادى و العلم الباقرى و الاثر الصادقى و الشكر الكاظمى و البرهان الرضوى و البيان التقوى و المجد النقوى و السودد العسكرى الامام القائم المنتظر و الولى الغايب المشتهر الذى طال احزان المؤمنين به طول غيابه ، و كثر اوهام الجاهلين فى القول بايابه ، اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه و اوسع منهجه و املاء به الارض عدلا و قسطا و ايمانا ، كما ملئت جورا و ظلما و عدوانا .
و بعد چون از مفاد آيهء وافى هدايهء
« وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً »
و مضمون صدق مشحون كلام امير مؤمنان كه « دايم اللّه ما كان قوم قطّ فى غضّ نعمة من عيش فزال عنهم الا بذنوب اجترحوها لان اللّه ليس بظلام للعبيد و لوان الناس حين نزل بهم النقم و تزول عنهم النعم فزعوا الى ربهم بصدق من نياتهم و وله من قلوبهم لرد عليهم كل شارد و اصلح لهم كل فاسد » چنين مستفاد و معلوم مىگردد كه آنچه در آخرت شفيع گناه و در دنيا موجب مزيد جاه مىتواند بود احياى مراسم سنت و اقامهء احكام شريعت است كه حصول خير جسيم و اجر عظيم نزد ملك قديم به آن منوط [ 114 ر ] و فرونشستن درياى غضب منتقم حقيقى به آن مربوط است و اين خود ظاهرست كه اگر شاهد زيباى اين مدعا در جلباب انفاق فى سبيل اللّه جلوهگر آيد و فاعل خير خود را در زمرهء
« الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ »
داخل سازد چه مقدار خوبى بر آن خواهد افزود و بىشبهه در بشارت
« فَلَهُمْ