اقوياء و لا يصيبهم من العناء و البلاء سوى الهرم ، و يكلّف الاكل فالبنت تزوّج بعد خمس مئة سنة من عمرها .
ص 155
س 1 : با : كيمت . س 2 : با : آرزو بود حاضر شد . س 3 و 4 : تا : « بلندى هريك » ندارد .
س 6 : تا : درختان الوان . س 7 : تا : زنگهاى بسيار . س 8 : تا : الحام ( ؟ ) دلفريب برمىآيد كه جانهاى پژمرده بدان حيوة تازه و سرور بىاندازه يابند . س 10 : تا : پادشاهى ديگر نباشد . س 10 : تا : حاكم و آمر بود . س 12 : تا : و نفس و گوهر شبافروز . س 13 : با : « و گوهر حقر » ندارد . س 13 : با : هزار بهرش ؛ تا : هزار بسرش باشد . س 15 : تا : خلاف و اعتساف ميان مردم مرتفع گرداند . همه را مجلس وعظ بدارد . چهار گنج س 17 : با :
مكلبك آن گنج . س 18 : ا و با : [ پادشاهى است نام او ] ندارد ، از نسخهء تا است .
س 19 : تا ، با : نگهبان و حارس . س 19 : او با : [ پادشاهى است نام او ] ندارد ، از نسخهء تا ، تو است . س 20 : تا : گنجور و حافظ او باشد . س 21 : تا : ورانسى ؛ با : شهر وارنسى .
ترجمهء عربى ، ص 155 ، س 1 تا 15 : و يكون بلدة اسمها كتتب ( حرفهاى دوم و سوم بىنقطه ) آيا اين لغت [ ا : كتمت ؛ با : كيمت ] محل الفضلاء و الاجواد ، و من خاصيّتها ان يوجد فيه كل ما يشتهيه الشخص . ع : و ايوانات دور تلك البلدة تكون منبتة من سبع جواهر علوّ كل واحد نصف فرسخ مزيّنه بالانهار فيها برك مصنوعة بالجواهر ، و فيها طيور تسبّح ، و لها خندق عميق حوله سبع صفوف من الوان الاشجار مرصّع من اربع جواهر ، و فوق الاشجار شباك مسدود عليه جلاجل يخرج منها اصوات طيّبة و نغمات و الحان شهيّة تحى القلوب و تفرحها و تفرّج همومها . ع : و في تلك البلدة سلطان اسمه سنك له حشمة عظيمة و منظر بهيّ و قوّة و قدرة و تفرّد بالمملكة ، و يحكم فى أربعة أقاليم و اجناده اربعة أجناس من الفيل و الخيل و الرجل و العجل و . . . جواهر من الفيل و الخيل و الرجل و المرأة و الخزانة و جوهر الليل الذى يقال گوهر شب