كان لها سرح من البقر ، فأمرت بمئة بقرة ، و حلبتها ، و طبخت بالررز و السكر طعاما .
س 6 : با : دخترى بود او . س 7 : با : فراخ و شاخ از . س 7 : با : « داشت » ندارد .
س 7 : با : صد سرر شير . س 8 : با : بپزم ؛ تا : به پزم . س 8 : تو : [ شاكمونى ] ندارد .
س 9 : تو : [ تا شاكمونى بخورد ] ندارد ؛ تا : شاكمونى آش من بخورد ؛ ع : و كذا باقى أصحابه و أصدقائه طبخوا مثلما طبخت ابنته ، فلما فرغوا من الطبخ أحضروا الطعام بين يديه ، فمدّ يده الى الأطعمة و أعطاها لشيطان جايع ليأكلها . س 9 : با : چون دختر ؛ تا : چون آن دختر با جمهور خلايق . س 9 : تو : جمهور خلايق . س 10 : با :
[ شاكمونى به نظر ] مخدوش و سفيد . س 10 تا 18 : ع : فتخيل لك واحد منهم أنّ شاكمونى أكل من طعامه ، ففرحوا غاية الفرح ، و افتخروا بذلك ، و كان يقول كل واحد منهم : إنّ شاكمونى أكل من طعامى ، فلما عرف بعض المشايخ و الزهاد و بعض مريديه تلك الأفعال منه أنكروا عليه ، و قالوا : إنه لما أكل الطعام ، و ترك الحلوة يتكدّر صفاء قلبه و تزول عنه المكاشفات و معرفة الاسرار الالهيه و العلوم اليقينية ، و مهما يكن كذا ، فكيف يريينا و يوصلنا الى مشاهدة عالم النور و القدس و المكاشفات ، فاجتازوا مهاجرته على صحبته ، و تركوه ، فلما رأى شاكمونى أفعالهم و سمع أقوالهم أخذ القصعة التى كان فيها الطبيخ ، و رماها فى البحر ، و قال : إن كنت نبّى الخلائق و مقدّمهم بالحق تسير هذه القصعة الى أعلى الماء ، فلما رماها صعدت ، و سارت إلى أعلى الماء ، و فى مقدار ساعة وصلت الى العين التى كانت خرج منها الماء ، فدخلت فيها ، و قعدت على الاقصاع التى كانت للأنبياء الستّة المقدّمين عليه ، و كان داخل العين ملك أعمى على صورة ثعبان يسمّونه كالك . س 10 : با « فرا » ندارد .
س 11 : با : « گرسنه داد تا بخورد » مخدوش . س 11 : تا : به شيطان داده تا بخورد . س 11 : تا : تا بخورد و هركس مىگفت كه او آش من خورد و همه دلخوش شدند گروهى مريدان چنان ديدند كه او فربه شد از او برگشتند و گفتند چون او آش خورد و تن آبادان شد او را صفا و دانش و مكاشفات نماند . چگونه ما را تربيت تواند كردن . س 12 : تو : « از » ندارد ؛ با : « از مريدان او . . . جهت اكل » ندارد . س 13 : تا ، با : آش خورده بود .
جامع التواريخ ( تاريخ هند و سند و كشمير ) ( فارسى ) — صفحة 320
مساهمون: محمد روشن
ص٣٢٠