عطسه آمد ( ؟ ) ؛ سل : دختر ناگاه عطسه زد . س 1 : تو : « ناو » ندارد . س 1 : تا : پسرى از بينى او فرو افتاد ؛ سل : و از بينى او پسر فرود آمد . س 2 : با : بيرون افتاد ؛ تو : فرود افتاد ؛ ع : و خرج من مناخرها ابن كالبدر الطالع . س 2 : تو : اين حال . س 2 : با : غريب و عجيب ؛ ع : فخافت سندروت من هذه الحالة الغريبة و القصّة العجيبه . س 3 : تو : مادر كرد و سر خورد ؛ ع : همّ الولد فى مصّ الثدى ، و اخذ بشرب اللبن . س 3 : تو : « و در دهان . . . شير مى » ندارد . س 4 : با : و چون . س 4 : ا : ادلك ؛ تو : ادالك ؛ ع : ارالك .
س 5 : با : تو چه كسى ؛ ع : فسأله ارالك من انت . س 6 : او با : [ آن ] ندارد . س 6 : تو : « آن برهمن كه . . . زن خواهى » ندارد . س 8 : با : نطفه كه تو . س 7 و 8 : تو : « تو به كنار . . . كنك » ندارد . س 8 : با : برميان . س 8 : تو : « و در آب انداختى و اكنون » ندارد ؛ ع : فأنا ابنك خلقت من النطفة التى رميت بها فى الطين على طرف ماء كنك . س 8 : تو : پدر و مادر . س 9 : تو : رويم چون برفتند و حال كما ينبغى عرضه داشت . س 9 : تو : « و حال كما . . . عرض داريم » ندارد . س 10 تا 16 : تو : « مادر گفت مرا حيا . . . و از پادشاه » ندارد ؛ ع : فقال الابن : أنا ابن برهمن الذى فى السّماء السابعة ، و ابن ابنتك سندروت .
قال راك : كيف تكون ابن ابنتى و أنا امرت بقتل ابنتى ، و اهلكتها من مدّة مديدة ؟
فقال الابن : كلّا لم تهلك ابنتك و هى بريّة من الذنوب معصومة من الآثام مبرّأه من الأدناس ، بل نفس ابنتك أنزه من نفس الملك ، و أصفى من ذات الفلك ، و هى بكر عذراء لم يمسسها بشر . . . س 11 : تا ، سل : گناهى نداريد . س 16 تا 22 : تو :
« التماس كرد كه . . . ادالك گفت » ندارد . س 16 : تو : با التماس فرمود ؛ ع : و التمس أن يعقد النكاح بين الوالدين . س 19 : با : خود برخواست ( ؟ ) س 20 : ا : « دختر » مكرر آمده است . س 20 : با : استمالت داد . س 21 : تا : عقد نكاح ايشان بكند . س 22 : ا : ادلك ؛ با :
بادلك .
ص 87
س 1 تا 4 : تو : « اين چه سخن . . . بركات رفت » ندارد . س 1 : ا ، تا : [ و گفت ] ندارد ، از نسخهء با گرفته شد . س 1 : با : ملك الموت ببرد . س 1 : با : تركان رفت ؛ ا : تركان .
س 4 : تا ، سل : دختر خود به پسر برهما داد . س 4 : با : ايشان به مقام ؛ ع : ثم زوّج راك