نمودند ، [ تا هركدام كه او را خوش پسند آيد بياموزد ] . او [ همه بدانست و ] جمله بخواند ؛ [ و گفت : اين همه خطوط خود مىدانم ] و خطّى بنوشت كه ايشان از خواندن آن عاجز آمدند و همه مطيع و منقاد او گشتند . [ بعد از آن استادان هنرهاى ديگر آوردند ، و در هرهنرى او از همه به سرآمد تا تمامت استادان و هنرمندان و فرهنگيان بنده و رهى او شدند و گفتند :
إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى
؛ تو از ما فايقترى و به همه فضيلت پسنديده و داناتر . ]