[ ذكر ] فرستادن اغوز « 1 » ايلچيان را به جانب عراق « 2 »
اغوز را چون اين ممالك مذكور مقرّر گشت خواست كه عراق را هم مسخّر گرداند . پيشتر دويست مرد تعيين كرد و به عراق فرستاد تا حال آنجا باز دانند و از انديشهء ملوك آنجا بررسند ، و قلاع و حصون را احتياط كنند ، و فرمود كه اگر موضعى مختصر باشد كه مقاومت توانيد كردن و گرفتن ، جنگ كنيد و بگيريد ، و مواضع بزرگ را متعرّض نگرديد .
آن دويست مرد متوجّه عراق شدند ، و چون به رى « 3 » و قزوين « 4 » و همدان « 5 » و آن بلاد رسيدند ، اهل آن بلاد آوازهء اغوز و لشكر او شنيده بودند ، و نزديك ايشان مهابتى عظيم حاصل آمده ، چارهء كار جز آن نديدند كه پيش از آن كه او لشكر كشد و خلقى كشته شوند و ولايت خراب گردد كمر مطاوعت و انقياد برميان بندند و ايل شوند و پيش اغوز روند ، و مال ولايت با او مقرّر كنند و سال به سال مىرسانند .
بر اين جمله اتّفاق كردند و روى سوى اغوز نهادند تا شرف تكشميشى
هامش
( 1 ) .Oguz( 2 ) .Ir q( 3 ) .Ray( 4 ) .Qazwin( 5 ) .Hamadan