عمدهء او روابط مصر و عثمانى بود . رقابت دو دولت به صورت جنگ بين امراى دست نشاندهء آنان در آسياى صغير بروز مىكرد . عاقبت در 896 ه . ق بين دولتين صلح منعقد شد و قايتباى بقيهء ايام سلطنت خود را به امور داخلى پرداخت . وى از مهمترين سلاطين سلسلهء مماليك برجى است . اعتبار مملكت مماليك را در خارجه بسيار بالا برد اما مردى بسيار قسى القلب بود تا حدى كه نه فقط براى تماشاى شكنجهء مقصرين حضور مىيافت بلكه خود در آن شركت مىكرد ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن فارض عمر بن على بن مرشد اندلسى مغربى از اكابر عرفا و شعرا و مشايخ متصوفه بوده و نزد مردم مصر نهايت احترام داشته است . اقوال ارباب تراجم دربارهء وى مختلف است : بعضى از ايشان او را محكوم به فسق و بلكه زندقه و كفر و الحاد و حلول و اتحاد كرده و برخى زياده از حدش ستودهاند وفات وى در سال 632 هجرى در پنجاه و هفت يا هفتاد و هفت سالگى در قاهرهء مصر واقع شده و در قرافه مدفون گشته و قبرش معروف و مزار اهل مصر است ( ريحانة الادب ، ذيل ابن فارض ) .
يادگار بيك محمد بن ميرزا سلطان محمد بن ميرزا بايسنقر بن شاهرخ تيمورى . در تاريخ 873 كه سلطان ابو سعيد را كشتند وى به اتفاق اوزون حسن به حكومت خراسان برقرار شد و دو سال بعد از آن در سنهء 875 در محاربه با سلطان حسين بايقرا به هرات كشته شد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل يادگار بيك ) .
شهاب الدين احمد بن محمد . . . شافعى مصرى معروف به شهاب حجازى عالم فاضل اديب و شاعر ماهر قرن نهم هجرى كه در فنون ادبيه بر ديگران تقدم داشته است . در سال 875 هجرى در هشتاد و پنج سالگى درگذشت ( ريحانة الادب ، ذيل شهاب الدين احمد ) .
مصنفك مولى علاء الدين على بن مجد الدين . . . حنفى بسطامى شاهرودى يا هراتى از مشاهير عامه بوده كه در حديث و تفسير و هر دو فقه حنفى و شافعى و بعضى از علوم ديگر بصيرتى بسزا داشته است . ولادتش در سال 803 در هرات و يا بلدهء شاهرود بوده و در هرات به تحصيل علم پرداخته و در هيجده يا بيست سالگى به تأليف پرداخته به اين سبب به « مصنفك » مشهور شده است . وفات وى در 871 يا 875 در اسلامبول واقع شده و در جوار ابو ايوب
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 459
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٥٩