تغلقيه نام سلسلهاى از سلاطين دهلى است كه از سال 720 تا 814 هجرى قمرى فرمانروائى كردند . مؤسس اين سلسله غياث الدين تغلق يا تغلق شاه از 720 تا 725 سلطنت كرد . رويهم رفته در اين سلسله يازده نفر به قدرت رسيدند ( دائرة المعارف فارسى ، ذيل تغلقيه و طبقات سلاطين اسلام ، ص 268 ) .
ايرنجين . وى امير و سردار مغول و حاكم دياربكر و پدر زن سلطان الجايتو بود . به اتفاق بعضى امراى ديگر در سنهء 719 با سلطان ابو سعيد بهادر خان از در مخالفت درآمدند و در جنگى كه بين فريقين در نزديك شهر ميانج ( ميانه ) روى داد ، امير چوپان ، سردار سلطان ابو سعيد ، بر آنها غلبه كرده آنان را به قتل رسانيد ( دائرة المعارف فارسى ) .
الغالب بالله بن احمد مؤسس سلسلهء بنو نصر يا بنو الاحمر است . سلسلهء مسلمانى كه از 629 تا 897 ه . ق در غرناطه سلطنت كردند . غالب بالله از ضعف و زوال دولت موحدون استفاده كرده غرناطه را در 635 گرفت و آنجا را پايتخت خود قرار داد و كمى بعد در صدد ساختن كاخى بر تپهء الحمراء برآمد . سپس قلمرو خود را وسعت داد ولى براى مقابله با رقباى مسلمان خود باجگزار فرديناند اول كاستيل گرديد . وى در 671 وفات يافت و پس از او بيست تن از اين سلسله در غرناطه سلطنت كردند ( دائرة المعارف فارسى ) . بنابراين وى در سال 719 اصلا در قيد حيات نبوده است .
مير حسين بن مير عالم بن حسن معروف به حسينى از سادات جليل القدر و ملك زادگان منشرح الصدر و از مشاهير شعراى ايرانى است كه اصلش غورى بوده و در هرات بزرگ شده و امارت و حكومت را ترك كرده و روى به رياضت آورده و به مقاماتى بس بلند رسيده و در علوم ظاهرى و باطنى دستى توانا داشته است . سال فوت وى را 717 و 723 هم نوشتهاند ( ريحانة الادب ) .
كمال الدين عبد الرزاق بن احمد بن محمد . او را « ابن صابونى » و « ابن فوطى » نيز مىگفتند . از مشاهير علماى حديث و تاريخ و صاحب يد طولى در حكمت . مولد او به 642 و وفات در 723 . آنگاه كه هولاگو بغداد را تسخير كرد او را به بردگى گرفتند و چون غنيمتى جنگى در سهم خواجه نصير الدين طوسى معروف افتاد و او نزد خواجه به تكميل علوم و فنون خويش
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 417
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤١٧