به سال 719 عطيفه را مجددا به امارت مكه منصوب و لشكرى را با او همراه كرد . عطيفه پس از قتل حميضه آسوده خاطر در مكه به امارت پرداخت . وى راه و روش نيكو را پيشه ساخت و از دست درازى به اموال مردم و روزى بندگان اجتناب كرد چنان كه يك بار ( براى رفع نياز ) شمشير خود را نزديك تاجر به گرو گذارد . او محبوب القلوب مردم شده بود . وقتى به سال 722 سرزمين حجاز را قحطى گرفت راهى مصر شد . او همچنان بتنهايى در مكه امارت مىراند تا اينكه از روى ميل و رضا از الناصر خواست كه رميثه را نيز با وى در امر امارت انباز كند . الناصر به سال 733 خواستهء او را پذيرفت ، ليكن سرانجام به سال 838 عطيفه را گرفتار و در اسكندريه همراه با پدرش به زندان افكند و او در زندان چندان بماند تا بمرد . ( الدرر الكامنة ، ج 2 ، ص 455 ) .
وفات سيد ركن الدين استرابادى صاحب كتابهاى مشهور از جمله شرح متوسط بر كافيه ( مجمل فصيحى خوافى ، ص 24 ) .
نجم الدين سليمان بن عبد القوى بن عبد الكريم طوفى بغدادى ملقب به نجم الدين و مشهور به ابن ابى عباس فقيه و نحوى و شاعر عراقى است . فوت وى را در 710 يا 716 هم نوشتهاند ( لغت نامهء دهخدا ) .
علاء الدين كيقباد ثالث پادشاه سلجوقى آسياى صغير از سلسلهء سلاجقه روم . سلطنت روم كه از مدتى قبل از او دچار انحطاط و اختلال بود در زمان او غالبا بين او و عمش مسعود دوم سلجوقى مورد تنازع و تناوب بود و اين هر دو پادشاه مثل چند تن از اسلاف خود دست نشاندهء ايلخانان مغول بودند . در سال مرگ او اختلاف است . سالهاى 704 و 707 را هم نوشتهاند ( دائرة المعارف فارسى ) .
خلجى عنوان دو سلسله از سلاطين مسلمان هند است كه بنابر مشهور هر دو اصلا از طوايف غلزائى يا غلجائى بودهاند : يكى در 689 تا 720 در دهلى و ديگرى در 840 تا 937 ه . ق در مالوا حكمرانى كردهاند . اما خلجيان دهلى كه در متن كتاب به انقراض آنان اشاره شده سلسلهاى هستند كه به دست جلاالدين فيروز ( فيروز شاه خلجى ) پايه گزارى شد ولى خود وى بعد از يك فرمانروائى كوتاه به دست برادر زاده و داماد خود علاء الدين خلجى به قتل رسيد . . . و بالاخره اين سلسله در سال 720 به دست تغلقيان منقرض شدند ( دائرة المعارف فارسى ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 416
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤١٦