مذهب تشيع داشت خالى از تعصب و رفض . معروفترين كتاب او لسان العرب است در لغت .
وى به سال 711 به ماه شعبان درگذشت . حاجى خليفه در كشف الظنون مرگ او را در سال 716 گفته است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن منظور ) .
حسام الدين حسين بن على سفناقى ( صفناقى ) حنفى شارح هدايهء مرغينانى به نام « النهايه » .
وفات او به سال 710 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل حسام الدين ) .
سلطان ولد احمد بن جلال الدين ملقب به بهاء الدين عالم فاضل كامل عاقل از محققين عرفا و صوفيه ، صاحب سجاده و خليفهء پدر خود مولوى بوده . علوم ظاهرى و باطنى را از وى اخذ و از شمس تبريزى كه مرشد مولوى است و از پدر زن خود شيخ صلاح الدين فريدون زركوب و از شيخ حسام الدين چلبى حسن بن محمد كه على الترتيب خليفهء مولوى بودند فوايد بسيارى راجع به فنون طريقت اخذ و در عرفان به مقامى بس بلند رسيد . به شعر تركى نيز آشنا بوده و يكى از عوامل انتشار ادبيات ايران در تركيه و از بانيان ادبيات عثمانى است و مثنوى ولد نامهء او مدتها سرمشق ايشان بوده است . بارى سلطان ولد در سال ششصد و بيست و سوم در شهر لارنده متولد و در شب شنبه دهم رجب سال هفتصد و دوازدهم هجرت در قونيه وفات و در مقبرهء پدرش مدفون شد ( ريحانة الادب ، ذيل سلطان ولد ) .
دنيسر شهر قديم قسمت علياى بين النهرين به فاصلهء بيست كيلومترى جنوب غربى ماردين بر يكى از ريزابههاى خابور ، در تركيه حاليه كما بيش در محل آبادى كرد نشين كنونى قوچ حصار ( دائرة المعارف فارسى ) .
در حالى كه مطالب « الدرر الكامنة » با متن تقويم التواريخ نمىخواند . در آنجا چنين آمده :
عطيفة بن محمد بن حسن بن على بن قتادة بن ادريس حسنى امير مكه بود ، بيبرس جاشنگير به سال 701 زمانى كه به حج شتافته بود او و برادرش ابى العقيب ( الغيث ) را بر مسند امارت مكه جايگزين حميضه و رميثه كرد . در موسم حج سال 704 بيبرس دست عطيفه و برادرش را از امارت مكه كوتاه كرد و ديگر بار حميضه و رميثه را بر مكه امارت داد . بيبرس عطيفه و برادرش را روانهء سرزمين مصر كرد و براى آنان مقررى معين گردانيد و سرانجام آن دو را بىآنكه امارت دهد به مكه بازگرداند . پس از موسم حج سال 817 الناصر رميثه را گرفته و با خود به مصر برد ، و
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 415
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤١٥