رسيد . وى مقتدرترين زنان مصر در دورهء اسلامى بود ولى اين كشور از فرمانروائى او سودى نبرد ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن عمرون محمد بن محمد بن ابى على بن ابى سعد بن عمرون الحلبى ( جمال الدين ، ابو عبد الله ) ( 596 - 649 ه . ق ) نحوى . در حدود سال 596 متولد شد . از آثار او شرح بر مفصل زمخشرى در نحو است ( معجم المؤلفين ) .
رضى الدين صاغانى ( يا صغانى ) مكنّى به ابو الفضائل از مردم چغانيان ماوراء النهر است .
وى در لاهور به سال 577 هجرى قمرى متولد شد و در غزنه نشأت گرفت سپس به بغداد آمد و پس از تكميل معلومات به هند و يمن رفت و سپس به بغداد بازگشت و در آنجا به سال 650 هجرى قمرى درگذشت . رضى الدين از مشاهير ائمهء لغت و نحو به شمار است . سلسلهء نسب وى به عمر بن خطاب مىرسد و رياست تدريس عربيت و لغت در قرن ششم بر وى مسلم بود . او در بغداد از نظام مرغينانى حديث شنيد . . . ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل رضى الدين ) .
سعد الدين حموى ( يا حموئى ) از اكابر علما و عرفا و صوفيه ، در علوم ظاهرى و باطنى يگانه ، از مشايخ شيخ عزيز نسفى و از خلفا و مريدان شيخ نجم الدين كبرى و شهاب الدين عمر سهروردى مىباشد . در جوانى چندى در جبل قاسيون دمشق كه در آن اوان از مراكز تصوف بود مىزيست ، با صدر الدين قونوى ملاقات كرده رابطهء محبت داشت ، مدت بيست و پنج سال در ديار شام و عراق و خوارزم و غيره مسافرتها كرد و به خراسان كه موطن اصلى ايشان بود برگشته و شهرت بىنهايت يافت و يكى از بزرگان عرفا و مشايخ تصوف وقت گرديد . وفات سعد الدين روز عيد اضحى از سال ششصد و پنجاهم هجرت واقع شد ( ريحانة الادب ) .
محمد بن عباد بن ملك داد بن الحسن بن داود ، ابو عبد الله الخلاطى ( م 652 ه ) فقيه حنفى كه « تلخيص الجامع الكبير » از كتابهاى اوست ( اعلام زركلى ، ج 7 ، ص 51 ) .
بكبرس بن يلنقلج التركى الناصرى الحنفى ( ابو شجاع ، ابو الفضائل ، نجم الدين ) ( م 652 ه ) فقيه و اصولى درگذشته به بغداد ( معجم المؤلفين ، ج 3 ، ص 55 ) .
ابو حفص عمر المرتضى دوازدهمين نفر از موحدين است كه از 646 تا 665 هجرى قمرى در
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٩٣