كه در 26 ربيع الاول در بخارا درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 1 ، ص 13 ) .
ابو القاسم اسماعيل بن محمد بن الفضل بن على القرشى الطليحى التيمى الاصبهانى ( 457 تا 535 ه . ق ) از حافظان برجسته و ملقب به « قوام السنّة » بود . در تفسير و حديث و لغت ، امام بود و از جمله مشايخ سمعانى در حديث به شمار مىرفت ( الاعلام ، ج 1 ، ص 322 ) .
رزين بن معاوية بن عمار العبدرى السرقسطى الاندلسى ( م 535 ه . ق ) امام الحرمين كه زمانى دراز در مكه ماند و همانجا درگذشت ( الاعلام ، ج 3 ، ص 46 ) .
يوسف بن ايوب بن يوسف الهمدانى ( 441 تا 535 ) زاهد متصوف كه در بغداد فقه آموخت و ( در سال 506 ) دوباره به بغداد آمد ، به موعظه پرداخت و مردم را به گرد خويش جمع نمود .
اما سرانجام به مرو رفت و در آنجا درگذشت ( الاعلام ، ج 9 ، ص 291 ) .
على بن محمد بن اسماعيل الاسبيجانى السمرقندى ( 454 تا 535 ه . ق ) فقيه حنفى موصوف به « شيخ الاسلام » و اهل سمرقند بود كه در همانجا درگذشت ( الاعلام ، ج 5 ، ص 149 ) .
ابن بر جان عبد السلام بن عبد الرحمان اللخمى الاشبيلى ( م 356 ه . ق ) صوفى و از مشاهير صالحان بود كه در مراكش درگذشت ( الاعلام ، ج 4 ، ص 129 ) .
محمد بن على بن عمر التميمى المازرى ( 453 تا 536 ه . ق ) محدّث و فقيه مالكى منسوب به مازر در جزيرهء صقليه كه كتاب « المعلم بفوائد مسلم » نوشتهء اوست ( الاعلام ، ج 7 ، ص 164 ) .
احمد بن ابى الحسن بن محمد . . . جامى خراسانى يكى از بزرگان طريقهء صوفيه و از اكابر مشايخ اين طايفه است . وفات وى به سال 526 يا به قول حاج خليفه 536 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل احمد بن . . . ) .
حسام الدين عمر بن عبد العزيز بن عمر بن مازه ( 483 تا 536 ه . ق ) برهان الائمة ، معروف به « الصدر الشهيد » از بزرگان حنفيه و اهل خراسان بود كه در سمرقند كشته شد و در بخارا به
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 358
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٥٨