متولد بغداد و شاگرد مبرد بود . گويند از درآمد مختصرى كه از شيشه گرى داشت به وى حقّ التعليم مىداد . مبرد او را به عبيد الله بن سليمان ( وزير معتضد خليفهء عباسى ) براى تربيت پسرش معرفى كرد و كار زجاج در دستگاه آنان رونق يافت ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن خزيمه محمد بن اسحاق خزيمه سلمى نيشابورى شافعى از مشاهير فقها و محدثين شافعيه كه در فقه و حديث طاق و استاد علماى عراق و به « امام الائمه » موصوف و تأليف زياده بر يكصد و چهل كتاب به دو منسوب است . در سال 311 هجرى در 88 سالگى در گذشت ( ريحانة الادب ) .
عبد الله بن محمد بن يحيى خاقانى پس از ابن فرات به وزارت مقتدر خليفه رسيد و تا سال 313 در اين سمت باقى بود ( خاندان نوبختى ، ص 184 ) .
سميساط ، شهرى در ساحل غربى فرات و در جانب سرزمينهاى روم بود ( معجم البلدان ) .
اخفش صغير ابو الحسن على بن سليمان نحوى بغدادى ( م 315 ه . ق ) حافظ اخبار بود . از تلامذهء مبرد و ثعلب و يزيدى و ابى العينا است . وى به اكثار خوردن شلغم ( ! ) در شعبان سال 315 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
عبد الرحمان سوم يا عبد الرحمن بن محمد بن عبد الله ( 277 تا 350 ه . ق ) بزرگترين فرمانرواى اموى اسپانيا و نخستين خليفهء اموى اندلس . از 300 تا 350 حكومت كرد . سلطنت او را مىتوان به دو دورهء : آرام ساختن داخلهء مملكت و وحدت بخشيدن بدان ، و مبارزات خارجى با اسپانياى مسيحى و بر ضد نفوذ فاطميان مصر در افريقاى شمالى تقسيم كرد . به عنوان پاسخ به خلفاى فاطمى مصر كه در صدد بسط نفوذ خود در افريقاى شمالى بودند خود را امير المؤمنين و خليفه خواند و لقب « الناصر لدين الله » بر خود نهاد و سياست توسعه طلبى در افريقاى شمالى خاصه در مراكش پيش گرفت و مواضعى چند را تصرف كرد و با سلاطين مسيحى اطراف جنگهاى موفقيت آميز كرد . در دورهء وى اسپانياى اسلامى به اوج شكوه و رفاه خود رسيد . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
آل زيار يا زياريان سلسلهاى از امراء و پادشاهان ايران هستند كه از اوايل قرن چهارم ( 316 ه .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 286
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٨٦