در اصفهان متولد شد و در همانجا باليد آنگاه به خراسان رفت در آنجا در حدود 100 ه . ق درگذشت . وى معاصر مهلب بن ابى صفره بود . و براى او مدايح و مراثى سرود . ( لغت نامهء دهخدا ) . البته در لغت نامهء دهخدا سال فوت وى حدود 85 نوشته شده است .
ضحاك بن مزاحم هلالى بلخى محدث و مفسر و نحوى است . در تاريخ فوت او اختلاف است . سال هاى 102 و 105 و 106 را نوشته اند ( لغت نامهء دهخدا ) .
مجاهد بن جبر القارى مكنى به ابى الحجاج ( متوفى به سال 104 ) از كبار تابعين بود .
خالد بن معدان بن ابى كرب الكلاعى ، تابعى و ثقه بود . اصلش از يمن و اقامتش در حمص بود . وى فرماندهء شهربانان يزيد بن معاويه بود . . . ( اعلام ، ج 2 ، ص 340 ) زركلى فوت او را در 104 و ابن سعد 103 و عفير بن معدان 104 ذكر مىكند . ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل خالد بن معدان ) .
ابو برده عامر بن ابى موسى اشعرى ، تابعى است و پس از شريح ، قاضى كوفه بود . وفات وى به سال 103 است . ( لغت نامهء دهخدا ) .
جراح بن عبد الله الحكمى ( م 112 ه ) يكى از اشراف دلاور و امير خراسان بود . اصل و زادگاهش بصره بود . از سوى حجاج ، والى بصره و از سوى عمر بن عبد العزيز نيز فرمانرواى خراسان و سجستان شد . عمر بن عبد العزيز پس از دريافت خبر خشونت وى ، او را كنار گذاشت .
اما پس از چندى يزيد بن عبد الملك او را به امارت ارمنستان آذربايجان گماشت . او نيز با سپاهى گران به آنجا رفت و با مردم خزر جنگيد . قلعهء بلنجر و ديگر قلعهها را گشود . پس از مرگ يزيد ، هشام بن عبد الملك او را بر مقامش باقى گذاشت و سپس بر كنارش كرد ( سال 108 ) . در سال 111 دوباره او را سر كار آورد و او نيز به جنگ و فتح پرداخت تا اين كه خزريها او را كشتند ( الاعلام ، ج 2 ، ص 106 ) و نيز قاموس الاعلام تركى ( ج 3 ، ص 1775 ) .
عامر بن عبد الله بن شراحيل الشعبى الحميرى . مولد و منشأ او كوفه و از ياران و ندماى عبد الملك بن مروان و از رجال حديث و ثقات و فقها و شعراء بود . وى را عمر بن عبد العزيز به قضاوت برگزيد . تولد وى سال 19 ه بود و به سال 103 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 227
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٢٧