خزانه بود بدانجا نقل داد و تبركا رسم تاجگزارى سلاطين عثمانى در اين مشهد به عمل مىآمد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو ايوب ) .
عمران بن حصين خزاعى از صحابيان و محدثان بود . وى در عام خيبر اسلام آورد و در چند غزوه شركت داشت . گويند وى از جانب خليفه دوم مأمور تعليم امور فقهى به اهل بصره گشت و در سال 52 يا 53 در گذشت ( لغت نامه دهخدا ، ذيل عمران خزاعى ) .
معاويه بن خديج بن جفنة بن قنبر از صحابهء حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و والى مصر بود . معاوية بن ابى سفيان فرماندهى سپاهى را كه به سوى مصر روانه بود به وى سپرد ( لغت نامه دهخدا ، ذيل معاويه ، اعلام زركلى ، ج 8 ، ص 171 ) .
فيروز ديلمى ( ابو ضحاك ) امير و صحابى و از ايرانيان يمن بود . وى به حضرت نبى اكرم پيوست و از او روايت حديث كرد و در قتل اسود عنسى وى را يارى نمود . در خلافت عمر نيز از پيوستگان وى بود و از جانب معاويه والى صنعا شد و تا هنگام مرگ در آن شهر بود . وفاتش به سال 53 بود ( لغت نامه دهخدا ذيل فيروز ) .
اسامة بن زيد از صحابهء معروف است ولى در تاريخ فوت وى اختلاف است . گروهى در سال چهلم و بعضى در پنجاه و پنجم و پنجاه و هشتم و پنجاه و نهم نوشته اند ( لغت نامهء دهخدا ) .
ثوبان بن بجدد از آزاد كردگان رسول صلّى اللّه عليه و آله و از حمير يمن است . وى به حضر و سفر ملازم خدمت رسول صلّى اللّه عليه و آله بود و پس از رحلت آن حضرت مدتى به شام و زمانى به رمله و گاهى به مصر در آخر به حمص اقامت داشت و در فتح مصر حاضر بود و به سال 51 ( و به قولى 55 ) هجرى در حمص وفات كرد . ( لغت نامهء دهخدا ) .
حكيم بن حزام يكى از صحابه و برادر زادهء ام المؤمنين خديجه بنت خويلد و برادر زادهء زبير بن العوم است . در مكه متولد شد . پيش از بعثت و پس از آن از ياران پيغمبر بود . عمرى طولانى داشت . ( لغت نامهء دهخدا ) . مؤلف حبيب السير فوت وى را در سال پنجاهم هجرت نوشته است ( به نقل از لغت نامهء دهخدا ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 216
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢١٦