چارطاق و خيابان شهر و صفا دادن چار باغ فراغ خاطر روى نموده باشد حاجبان « 1 » و منادىگران را در شهر و محلات و حدود و مواضع نزديك شهر مقرر دارند كه چار نمايند كه تمامى زن و مرد روز چهارم در سر خيابان حاضر گردند - و چون هركس دكان و بازار كه آئين بسته بفرش قالى و پلاس ضرورست راس سازند همهجا عورات بنشينند « 2 » چنان كه قاعدهء آن شهر است - و در محله و كوچه بىگمان صاحب نغمه بيرون مىآيد كه در بلاد معظّم عالم مثل او نباشد - تمام آن مردم را استقبال نمايند - بعد از ان آن پادشاه عالمپناه را بعزت و ادب گويند كه پاى دولت در ركاب سعادت درآورند - فرزند مذكور در پهلوى آنحضرت چنان كه يكسر اسپ و گردن اسپ ايشان پيش باشد به راه روند - و آن ايالت پناه خود از عقب ايشان نزديك نزديك آيد - از عمارات و منازل و باغات هرچه پرسند جواب دانسته و سنجيده عرض نمايند - و چون بسعادت به شهر درآيند و چهار باغ را بنور ذات پاك با بركات خود بهتر از روضهء خلد سازند - و در باغچهء كه در هنگام سكن نواب همايون
هامش
( 1 ) در مآثر رحيمى جلد اول صفحه 585 و در اكبرنامه جلد اول صفحه 211 بجاى « حاجبان » ارقام يافته « چارچيان » *
( 2 ) در مآثر رحيمى جلد اول صفحه 586 « عورات بيگها بنشينند - و چنانكه قاعدهء آن شهر است عورت بآينده و رونده در مقام شيرينكارى و شيرينگوئى در مىآمده باشند - از هرمحله و كوچه صاحبان نغمه بيرون مىآمده باشند كه در بلاد عالم مثل آن نباشد - تمامىء آن مردم را باستقبال بفرمايند - بعد از ان پادشاه را » *