بندگان حضرت در جونپور نزول اجلال ارزانى فرمودند خواجه عبد المجيد را كه خطاب آصفحانى داده بودند با جمعى از خوانين بر سر عليقلى تعين فرمودند - و او در ما بين غازىپور رفته نشست - و از جهت زور برشگال از آبها نتوانست گذشت - بعد از چند روز به او خبر رسيد كه مظفر خان را ( با ) خزينهء رانى كه بدست او افتاده بود مىطلبند - چون تاجك و بىحوصله بود ازين ممّر هراس در خاطرش پيدا شده با چندى از نزديكان شبى از اردو برآمده بكره كه جاگير مشار اليه بود رفت - روز ديگر اين خبر بعرض اشرف رسيد - نواب منعم خان خانخانان را طلب داشته در مجلسى كه مخدوم الملك و خواجه جهان و مظفر خان در ملازمت بودند فرمودند كه خان بابا ديديد كه اين مردك تاجك چه عمل كرد - خان خانان بعرض رسانيد كه نويسنده را چه حوصله باشد كه شما اين مقدار تربيت كرديد - فرمودند كه خان بابا - خواجه جهان او را ترتيب كرده بود ما از ترتيب او چه خبر داريم - خانخانان عرض كرد كه سخن خواجه جهان در وقت تربيت اين نوع مردم چه اعتبار دارد - و خواجه جهان در محل تربيت او گفته بود كه يك موئ آصف خان به از تمام الس چغته است - و خواجه اين را هم مشخّص نگفته بودند كه كدام موى آصف خان از الس چغته بهتر است - در وقت عرض كردن اين سخنان خانخانان گريه كردند - حضرت التفات و عنايت بسيار ظاهر كردند و فرمودند كه بد كرده و جهكزده كه اين نوع سخنان در مجلسى كه شما بودهايد
تذكره همايون و اكبر ( فارسى ) — صفحة 287
مساهمون: محمد هدايت حسين
ص٢٨٧