روز ديگر بندگان حضرت سان واجب ديدند بخصوص بمردم سركار حصار - چون بجمعيت و پريراق آمده بودند به نظر مرحمت متوجه شدند - و عنايت و شفقت بسيار فرمودند - و لشكر خان هم پيش ازين روز تعريف كرده بود كه لشكر حصار بسيار پريراقاند - و اسكندر خان حرامخوار خبر تشريف آوردن حضرت يافته قلعهء نيمكار را گذاشته به راه لكهنو متوجه اوده شد - و امير خان جميل كه جاگيردار قلعهء نيمكار بود با مردم خود و جاگيرداران آن نواحى آمده باردوى ظفر قرين ملحق شدند - و على قلى و بهادر كه آمده قلعهء مانكپور را قبل داشتند آنها نيز بنااميدى قلعه را گذاشته بجونپور مراجعت نمودند - و جمعى از خوانين و سلاطين در دنبال اسكندر خان بالغار متوجه شدند - و اردوى ظفر قرين بهمراهىء بندگان حضرت از آب لكهنو عبور نموده متوجه جونپور شدند - عليقلى - بهادر خان را جدا كرده باسكندر حرامخوار فرستاد كه در اوده يا هرمحل كه لايق دانند باشند - و عليقلى بساهىء خود را گرفته بكندا نام موضعيست آنطرف آبها بالاتر از حاجىپور و نزديك بآبسون و پائينتر از آب سلوار - و گنگ و جون كه همراه مىشوند كه ما بين جونپور و حاجىپور در ان لب آب مضبوطترين جاى بود نگاه داشت - و سليمان كررانى و افغانان كه ولايت بنگاله را داشتند كمك عليقلى شدند - و فتح خان و حسن خان پتنى كه در قلعهء رهتاس بودند آنها نيز كس بعليقلى فرستاده به او اتفاق كردند - چون
تذكره همايون و اكبر ( فارسى ) — صفحة 286
مساهمون: محمد هدايت حسين
ص٢٨٦