را در برابر خود مجسّم ديده و احساس كرده با چنين درخواستى خودش دچار چنين تلاشى و اندكاكى شده و لذا مدهوش گشته و استغفارى كه بعد از بهبودى نموده شاهد بر همين معناست و توبه در مورد موسى و ساير معصومين توبه از گناه نيست ، بلكه توبه آنها شامل كوچكترين شائبهء دورى از پروردگارشان مىباشد .
( 144 )
( قالَ يا مُوسى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسالاتِي وَ بِكَلامِي فَخُذْ ما آتَيْتُكَ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ )
: ( خداوند فرمود : اى موسى من تو را به رسالت و به سخن گفتن خويش بر سايرين مردم برگزيدم ، پس آنچه را به تو دادم بگير و از سپاسگزاران باش ) ، خداوند به موسى فرمود : من تو را برگزيدم به اينكه اوامر و نواهى و معارف و شرايع مرا حمل نموده و پيامبرى از جانب من باشى و نيز تو را براى هم كلامى و صحبت با خود برگزيدم و اين تكلّم مراد ايجاد اتصال و رابطه بين مخاطب و عالم غيب ، خواه از طريق تأثير قوهء شنوايى يا غير آنست كه بدون واسطه شدن فرشته ميان آن حضرت و خداى متعال روى داده است ، آنگاه مىفرمايد : رسالاتى را كه به تو دادم بگير و قدر آن را بشناس و شكر آن را بجا آور .
( 145 )
( وَ كَتَبْنا لَهُ فِي الْأَلْواحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَ تَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْها بِقُوَّةٍ وَ أْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها سَأُرِيكُمْ دارَ الْفاسِقِينَ )
: ( و براى او در آن لوحهها از هر پند و شرحى از همه چيز ثبت كرديم ، پس آن را محكم بگير و به قوم خويش فرمان بده كه بهترين آن را بگيرند ، و به زودى سزاى تبهكاران را به شما خواهيم نمود ) ( الواح ) صفحاتى هستند كه براى نوشتن تهيه شده باشند و به اين جهت به اين نام خوانده مىشوند كه خط نوشته شده بر آن صفحات ظاهر مىشود ، چون ( لاح ) به معناى ( ظاهر شد ) مىباشد .
خداوند مىفرمايد : ما براى تو در اين الواح تمام آنچه را كه مورد احتياج قوم توست از مسائل اعتقادى و عملى همه را شرح و تفصيل دادهايم و شامل ارشادات و توضيحاتى