است ، چون آنچه نزد خداست بهتر و پايندهتر است ،
( وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى )
« 1 » .
( 126 )
( وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآياتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ )
: ( تو از ما انتقام نمىگيرى ، مگر به جهت آنكه وقتى آيات پروردگارمان به سويمان آمد به آن ايمان آورديم ، پروردگارا صبرى به ما عطا كن و ما را مسلمان بميران ) ، ( تنقم ) از ريشهء ( نقم ) به معناى كراهت و خشم است و در اينجا ساحران به سبب جذبهء معنوى و الهى با شجاعت تمام در برابر فرعون ايستادند و اينكه معجزه عصا را معجزات خواندهاند براى آنست كه در همين مسأله چند معجزه بوده ، اوّل ) : اينكه عصا مبدّل به اژدها شده ، دوّم ) : آنكه تمام طنابها و چوبدستىهاى ساحران را بلعيده و سوّم ) :
آنكه مجددا به صورت عصا درآمده .
و آنگاه با نهايت دليرى گفتند : خدايا صبر را بر ما بريز ، يعنى خدايا دلهاى ما را لبريز و سرشار از صبر كن تا در برابر نزول هيچ عذابى جزع و فزع نكنيم و اگر فرعون ما را كشت ، ما را با حالت اسلام از دنيا ببر .
و براستى آنها در برابر فرعون كه مردى جبّار و متكبّر بود شجاعت عجيبى به خرج دادند و قدرت او را به هيچ گرفتند و با دلهاى مطمئن و عزمهاى راسخ و ايمانهاى ثابت و برهان قوى و بلاغت گفتار و علم پايدار در برابر او ايستادند و اينها دلالت بر شرافت اخلاقى و روحى و كرامت رفتارى آنها مىنمايد .
[ آيهء ( 137 - 127 ) عذابهاى نازله بر قوم فرعون و عهدشكنى آنها ]
( 127 )
( وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَ تَذَرُ مُوسى وَ قَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ يَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ )
: ( بزرگان قوم فرعون گفتند : آيا موسى و قومش را رها مىكنى تا در زمين فساد نمايند و تو و
هامش
( 1 ) - سوره قصص ، آيه 60 .