آنجا خارج كنيد ، پس به زودى خواهيد دانست ) ، فرعون از روى خشم و استكبار و با حالت انكار و توبيخ خطاب به ساحران مىگويد : چرا قبل از اينكه به شما اجازه دهم ، ايمان آورديد ؟ در واقع او خود را مالك جسم و روح آنها مىدانسته و آنگاه به آنها تهمت مىزند و مىگويد : شما با موسى توطئه كردهايد كه عليه من و به نفع او به مصر تسلط يافته و اهل آنجا را از شهر بيرون كنيد و غرض فرعون از تهمت زدن به ساحران اين بود كه آنها را مفسد در مملكت وانمود كند و بتواند به اين بهانه آنان را به شديدترين وجهى مجازات نمايد و آنگاه با لحنى تهديدآميز بطور اجمالى مىگويد : به زودى نتيجه اين توطئه و سزاى آن را خواهيد دانست .
( 124 )
( لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ )
: ( محققا دستها و پاهايتان را در جهت مخالف يكديگر قطع مىكنم و آنگاه به تحقيق هر آينه همه شما را بر دار مىكشم ) ، در اين عبارت تهديد مجمل خود را به نحو تفصيلى توضيح داد و گفت : دست و پاى شما در جهت عكس قطع مىكنم ، ( يعنى مثلا دست چپ با پاى راست ، يا دست راست با پاى چپ ) ، و آنگاه شما را به دار مىآويزم ، و دار زدن يعنى بستن مجرم به چوب و بلند كردن آن تا همهء مردم ماجراى او را ديده و عبرت بگيرند .
( 125 )
( قالُوا إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ )
: ( گفتند : ما به سوى پروردگارمان باز مىگرديم ) ، اين جمله پاسخى است كه ساحران به فرعون داده و با اين سخن حجّت او را باطل و راه استدلال او را مسدود نمودند ، چون خلاصه معنا چنين است كه تو ما را براى ايمان به پروردگارمان تهديد به عذاب و شكنجه مىكنى و خيال مىكنى كه اين عمل آسيبى به ما مىرساند و حال آنكه مردن در راه خدا شرّ و آسيب نيست ، چون ما به سوى پروردگارمان باز خواهيم گشت و نزد او حيات جاويد خواهيم يافت و اين خير مطلق