و على رغم اينكه خداوند بشر را از قطره آبى پست و بىارزش به صورت انسانى تام الخلقه آفريده ، لكن اين انسان آنقدر وقيح و بىشرم است كه در مقام مجادله آفريدگار برآمده و آيات الهى را تكذيب مىكند ، پس آيه در مقام توبيخ و ملامت بشر است .
( 5 )
( وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ )
: ( و حيوانات چهارپا را نيز آفريده كه در آنها براى شما وسيله پوشش و منافع است و از آنها مىخوريد ) ، انعام شامل شتر و گاو و گوسفند و امثال آنهاست و مىفرمايد ما اينها را براى منافع شما خلق نموديم تا از پشم و پوست آنها براى گرم كردن و پوشش بدن استفاده نموده و از شير و گوشت و چربى آنها براى خوراك بهره برده و ساير استفادهها را از آنها بنماييد .
( 6 )
( وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ )
: ( و زمانيكه آنها را براى چرا مىبريد و زمانيكه آنها را از چرا باز مىگردانيد براى شما جلوه و زيبائى هست ) ، ( جمال ) يعنى زينت و نيكو منظرى و ( اراحة ) به معناى برگرداندن رمه از چراگاه و ( سروح ) به معناى بيرون بردن احشام به قصد چراست .
خداوند مىفرمايد براى شما آدميان هم در هنگام بيرون بردن احشام براى چرا در صبحگاه و هم در هنگام برگرداندن آنها از چرا در هنگام عصر ، منظره نيكو و زيبايى است .
( 7 )
( وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ )
: ( و آن چهارپايان بارهاى شما را به سرزمينى مىبرند كه جز با مشقّت و دشوارى به آن نخواهيد رسيد ، همانا پروردگارتان مهربان و رحيم است ) ، از ديگر منافع چهارپايان آنست كه بارهاى سنگين و كالاها را در مسافتهاى طولانى و راههاى دشوار براى شما از جايى به جاى ديگر حمل مىكنند ، به طوريكه رسيدن به آن شهر بدون چهارپايان باربر داراى دشوارى و مشقتّى است كه تحمّل آن بر نفوس شما سنگين است