اولو الالباب و جهنم و دار بوار براى كافران و پيمانشكنان است ، خود نوعى رزق مىباشد كه خداى متعال هر كه را بخواهد و هرطور بخواهد از آن يا از اين روزى بهره مىدهد ، امّا مردم به زندگى دنيا دلبستهاند غافل از اينكه رزق حقيقى همان رزق آخرت است و دنيا مقصود بالذّات نيست ، بلكه متاع و وسيلهايست براى زندگى ديگر در سراى عقبى ، در واقع دنيا مزرعهء آخرت و جائى است كه بايد در آن در صدد كسب روزى آخرت برآمد ، لذا اگر دنيا را با آخرت مقايسه كنيم ، زندگى دنيوى زمانى حق است كه به نظر مقدمه و وسيله لحاظ شود ، امّا اگر خودش مقصود اصلى قرار بگيرد و به نظر استقلالى لحاظ گردد خود از مصاديق باطل بوده و چون كف روى سيل محو و نابود خواهد شد
( وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ )
« 1 » ، ( اين زندگى دنيا جز بازيچه و سرگرمى نيست و همانا سراى آخرت زندگى است ، اگر بفهمند ) .
[ آيهء ( 35 - 27 ) بيان اينكه هدايت و ضلالت بدست خداست و تهديد كفّار و بشارت به مؤمنان ]
( 27 )
( وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ )
: ( و كسانى كه كفر ورزيدند مىگويند : چرا بر او معجزهاى از طرف پروردگارش نازل نمىشود ، بگو خدا هر كه را بخواهد گمراه مىكند و هر كه بسوى او باز آيد او را هدايت مىنمايد ) ، كفّار ، قرآن كريم را آيت و معجزه به حساب نمىآوردند و مىگفتند ، چرا بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم معجزهاى نازل نمىشود تا ما بوسيلهء آن هدايت شويم و خداوند به پيامبر خود دستور مىدهد كه در جواب آنان بگويد كه هدايت مستند به معجزه نيست تا نزول آن باعث هدايت شود ، بلكه هدايت مستند به خداست و او هر كس را بخواهد هدايت و هر كه را بخواهد گمراه مىكند ، امّا اين خواست خدا بدون حساب و از روى گزاف نيست ، بلكه خدا كسى را هدايت مىكند كه خود او در مسير زندگيش بسوى خدا بازگشت كند و كسى را گمراه مىسازد كه از او
هامش
( 1 ) - سوره عنكبوت ، آيه 64 .