اگر فرضا همه آنچه در روى زمين است بلكه دو برابر آن ، از آن ايشان باشد ، حاضرند آن را فدا بدهند تا آن نعمات اخروى را كه به جهت سرپيچى از دعوت خدا از دست دادهاند بدست بياورند ، امّا هرگز نمىتوانند به آن نعم برسند ، بلكه به فرمايش امير المؤمنين عليه السّلام ، ( غير موصوف ما نزل بهم ) ، ( آنچه بر سر ايشان مىآيد قابل وصف نيست ) و سرانجام بدى در انتظار آنهاست و حسابشان يعنى نتيجه اعمالشان مايهء مسرّت آنها نخواهد بود ، بلكه ناراحت كننده بوده و آنها را وارد جهنم مىسازد و چه بد بستريست كه برايشان آماده شده تا در آن جاى گيرند .
( 19 )
( أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمى إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ )
: ( آيا كسى كه مىداند آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده حق است ، مانند كسى است كه نابيناست ؟ فقط صاحبان خرد متذكّر مىشوند ) يعنى حق در دلهاى افرادى كه دعوت پروردگار خود را اجابت كردند مستقّر شده و دلهايشان ( الباب ) گشته يعنى دلهاى حقيقى كه آثار و بركات آن تذكّر و بينايى است و آنان همواره بر وفاى به عهد الهى پايدارند و آن را نقض نمىكنند و بر احترام پيوندهايى كه خداوند آنها را امر به ارتباط آنها نموده استوارند ، يعنى هميشه صلهء رحم مىكنند و در برابر مصائب صبر مىنمايند و با انفاق در صدد اصلاح برمىآيند و فساد نمىكنند و با حسنات خود اثر سيّئات ناچيزشان را محو مىنمايند ، اين چنين افرادى داراى سرانجام نيك و عاقبت حسنى خواهند بود ، خداوند با استفهامى انكارى مىفرمايد ، آيا چنين كسانى كه آنچه از جانب خدا بر تو نازل شده حق مىدانند با افرادى كه ديدهء بصيرت نداشته و نسبت به درك حق نابينا هستند ، يكسانند ؟ ! ابدا يكسان نيستند ، بلكه صاحبان علم و خرد يك نحو تذكّر و بيدارى دارند كه نابينايان و جهّال آن تذكّر را ندارند ، ( و آنچه تعجّب برانگيز است اينكه بعضى افراد خود را مسلمان مىدانند ، امّا براى زندگى خود روش افرادى را برمىگزينند كه خداوند آنها را نابينا خوانده و اين نهايت شقاوت براى