چنان كنند .
( 90 )
( قالُوا أَ إِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قالَ أَنَا يُوسُفُ وَ هذا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ )
: ( برادران گفتند : آيا تو خودت يوسفى ؟ ! فرمود : من يوسفم و اين برادر من است و خداوند بما منّت نهاد ، براستى هر كس پرهيزكار بوده و صبر نمايد خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند ) ، آنها با استفهامى مؤكّد و تعجّبى وافر ابراز داشتند ، آيا تو عزيز مصر ، همان يوسف برادر ما هستى ؟ ! و يوسف در جواب آنها ، برادر را هم ضميمهء خود كرد و فرمود : خداوند بر ما منّت نهاد و ما همان دو برادر بوديم كه مورد كيد و حسد شما قرار داشتيم و آنگاه سبب اين منّت الهى را بيان مىكند و مىفرمايد كسى كه تقوى و صبر داشته باشد محسن است و خداوند هم پاداش محسنين را ضايع نمىكند و اين جمله دعوت آنان بسوى نيكوكارى و احسان نيز هست و احسان هم با صبر و تقوى محقّق مىشود .
( 91 )
( قالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنا وَ إِنْ كُنَّا لَخاطِئِينَ )
: ( آنها گفتند : به خدا قسم خداوند تو را بر ما برترى داده و اگر چه كه ما هر آينه خطاكار بوديم ) ، در اين گفتار برادران يوسف به خطا كار بودن خود اعتراف نمودند و اقرار كردند كه خداوند به قدرت خود ، او را بر آنان برگزيده و برترى بخشيده است .
( 92 )
( قالَ لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ )
: ( يوسف فرمود : اكنون زمان توبيخ و ملامت من بر شما نيست ، خداوند شما را بيامرزد و او مهربانترين مهربانان است ) ، يوسف به جهت آنكه حالا عزيز مصر بوده و داراى علم نبوّت و قدرت حكم و علم به احاديث مىباشد و نيز به سبب آنكه آنها برادران او بودند و با حالت ذلّت و خضوع به خطا كار بودن خود اعتراف كردند و با اينكه علىرغم گفتارشان كه در كودكى گفته بودند ، ( يوسف و برادرش در نزد پدر از ما محبوبترند و ما