چشمها را از جمال و زينتشان پر مىكنند و اينكه با تأكيد شديد نسبت ضلالت به نوح عليه السّلام دادهاند به جهت آنست كه اين طبقه هرگز توقّع نداشتند كه كسى پيدا شود و با معبودها و بتهاى آنها معارضه نمايد و ايشان را انذار كند .
( 61 )
( قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ )
: ( گفت : اى قوم من ، گمراهى در من نيست ، بلكه من فرستادهاى از جانب پروردگار جهانيان هستم ) ، نوح عليه السّلام در جواب ايشان گمراهى را از خود نفى نموده و مىفرمايد : من رسولى از جانب پروردگار عالم هستم و اينكه خدا را به وصف ربوبيّت ستوده به جهت آنست كه نزاع بر سر ربوبيّت بوده و آنان به غير از خدا براى هر شأنى از شئون عالم مثل آسمان و خشكى و دريا ارباب ديگرى قائل بودهاند و اين سخنان را بدون هيچ تأكيدى بيان نموده تا بفهماند كه مطلب گمراه نبودن و پيامبر بودنش آنقدر واضح و آشكار است كه نيازى به تأكيد و قسم ندارد .
( 62 )
( أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنْصَحُ لَكُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ )
: ( كه پيامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم و شما را اندرز مىدهم و از خدا چيزهايى را مىدانم كه شما نمىدانيد ) ، در اين آيه اوصاف خود را برمىشمارد ، نخست مىفرمايد : من چون رسول پروردگار هستم به مقتضاى رسالاتم پيامهائى را به شما مىرسانم و رسالات را به صيغه جمع آورد تا بفهماند كه تنها پيغام او راجع به توحيد و معاد نيست ، بلكه احكام و شرايعى با خود آورده ، چون نوح از پيامبران اولو العزم و صاحب شريعت مىباشد ، ثانيا مىفرمايد ، من خيرخواه شما هستم و شما را نصيحت مىكنم و وعده و وعيد مىدهم تا تنها خدا را بپرستيد و در مرتبه سوّم مىفرمايد : من چيزهايى از خدا مىدانم كه شما نمىدانيد ، مانند معارفى دربارهء وقايع قيامت و آغاز خلقت و انجام آن و غير اينها و اين علم از جانب خداست .