را به طمع مىاندازد كه برگردند و باز هم از احسان و پذيرايى و اكرام ما برخوردار شوند .
( 63 )
( فَلَمَّا رَجَعُوا إِلى أَبِيهِمْ قالُوا يا أَبانا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا نَكْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ )
: ( و زمانيكه آنها به نزد پدرشان بازگشتند ، گفتند : اى پدر ، ما از گرفتن پيمانه منع شدهايم ، پس برادرمان را با ما بفرست تا سهمى از پيمانه دريافت كنيم ، ما مواظب او خواهيم بود ) ، ( اكتيال ) يعنى گرفتن طعام بوسيله پيمانه .
پس ماجرا به اينجا رسيد كه برادران يوسف نزد پدر مراجعت كردند و گفتند اگر ما برادر خود را همراه نبريم به ما كيل نمىدهند ، پس اى پدر ، برادر را با ما بفرست ، همانا ما مراقب او خواهيم بود و براى آنكه شفقت و مهربانى خود را نسبت به برادر برسانند ، گفتند : ( اخانا ) ( برادرمان ) و در آخر با ( انّ ) و ( لام ) و ( جمله اسميّه ) ، كلام خود را موّكد نمودند تا پدر به آنها اعتماد كرده و برادر را با آنان روانه كند .
( 64 )
( قالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَما أَمِنْتُكُمْ عَلى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ )
: ( يعقوب گفت : آيا من دربارهء او به شما اطمينان كنم ؟ همانطور كه قبلا نسبت به برادرش به شما اعتماد كردم ؟ ! بلكه خداوند بهترين نگهدار و او مهربانترين مهربانان است ) ، با اين كلام حضرت يعقوب تعريضى نسبت به آنان نموده و مىفرمايد :
آيا توقع داريد كه من شما را دربارهء او امين بشمارم و به شما اعتماد كنم ؟ ! با اينكه در بارهء يوسف اعتماد كردم و على رغم وعدهاى كه به حفظ و نگهبانى از او داده بوديد ، نتوانستيد كارى براى او صورت دهيد ، پس حالا كه اطمينان به شما هيچ سودى ندارد و كارى لغو است ، بهترين كسى كه بايد به او اعتماد و اطمينان كرد خداى سبحان است كه برترين حافظ و مهربانترين مهربانان است و لذا هرگز در جايى كه بايد ، رحمت خود را دريغ نمىنمايد و هر كس به خدا توكّل و اعتماد كند خداوند براى او كافيست و امر او را