هرگز از پيروى و عمل به دستورات آن سرپيچى نمىكردند و ليكن در روز قيامت كه حقيقت امر ظاهر شود آنوقت سرپيچان از قرآن و دستورات آن به حقيقت ارسال رسل و شرايع آنان اعتراف خواهند كرد و وقتى ببينند كه دستشان خالى است و به واسطهء فساد اعمالشان هلاك خواهند شد ، آنوقت به ناچار آرزوى يكى از اين دو امر را مىكنند و مىگويند : آيا واسطه و شفيعى هست تا ما را از عذاب فراگير نجات دهد و يا امكان اين هست كه به دنيا باز گرديم و اين بار به جاى اعمال فاسد گذشته ، عمل صالح انجام دهيم ، امّا به تعبير قرآن اين تنها ، كلمهاى است كه اينها به زبان مىآورند و اگر بازگردند دوباره مرتكب همان اعمال پليد مىشوند ،
( كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها )
« 1 » .
امّا خداوند مىفرمايد : امكان هيچكدام از اين دو مورد وجود ندارد ، چون اينها به نفس خود ضرر رسانيدهاند و سرمايه از كف دادهاند و همچنين آن معبودهاى خيالى و شركائى كه به خدا افترا مىزدند ، امروز مىبينند كه خبرى از آنها نيست تا برايشان شفاعت كنند ، و اين اعتقادات باطل ، تنها باعث شد كه اينها در دنيا از راه صلاح و مسير سعادت و فلاح باز بمانند .
[ آيهء ( 64 - 54 ) معناى عرش و توضيح خلق و امر و بيان عموميّت تدبير الهى ، بيان ماجراى نوح عليه السّلام ]
( 54 )
( إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ )
: ( بدرستى كه پروردگار شما خدايى است كه آسمانها و زمين را در شش روز بيافريد و آنگاه بر عرش برآمد ، شب را با روز مىپوشاند ، در حالى كه روز شتابان در جستجوى شب است و خورشيد و ماه و ستارگان مسخّر فرمان اويند ، بدانيد كه ايجاد و تدبير از آن اوست ، پر بركت است پروردگار جهانيان ) ، اينكه مىفرمايد : پروردگار شما كسى است كه آسمانها و زمين را در شش روز
هامش
( 1 ) - سوره مؤمنون ، آيه 100 .