( 77 )
( وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالَ هذا يَوْمٌ عَصِيبٌ )
: ( و زمانيكه فرستادگان ما نزد لوط آمدند ، از ديدن آنان ناراحت شد و خود را در برابر آن قوم بيچاره يافت و گفت : امروز روز بلائى شديد است ) ، ( ساءه الامر ) يعنى آن امر وى را ناراحت و پريشان كرد ، ( ضاق بالامر ذرعا ) يعنى راه چارهء آن امر به رويش بسته شد و ( عصيب ) يعنى بسيار شديد و لا ينحل .
مىفرمايد وقتى فرستادگان ما بر لوط وارد شدند ، چون بسيار زيبارو و خوش منظر بودند و لوط مىدانست كه قوم بدكارش از اين افراد نمىگذرند و قصد سوئى نسبت به آنها مىنمايند ، لذا بسيار ناراحت شد و فكرش از اينكه چگونه از شرّ قوم ، آنها را نجات دهد ، عاجز شد ، به همين جهت لوط بسيار اندوهناك گشت و زير لب گفت ، امروز روز بسيار سختى خواهد بود كه شرّ آن غير قابل دفع و لا ينحلّ است .
( 78 )
( وَ جاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَ مِنْ قَبْلُ كانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ قالَ يا قَوْمِ هؤُلاءِ بَناتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ لا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَ لَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ )
: ( در همين هنگام قومش با حرص و شهوتى وصف ناشدنى به طرف ميهمانان او شتافتند و اينها قبلا اعمال زشتى مرتكب مىشدند ، لوط گفت : اى مردم اين دختران من ( جهت ازدواج ) براى شما پاكيزهترند ، پس از خدا بپرهيزيد و آبروى مرا نزد ميهمانانم مريزيد ، آخر ميان شما يك مرد عاقل و رشيد نيست ؟ ) ، در اين هنگام قومش با شتاب و سرعت بسوى خانه لوط شتافتند و قصدشان هم عمل فحشاء لواط بود كه قبلا به آن معتاد بودند و حضرت لوط چون از هجوم آنان بيمناك گشت از در نصيحت و براى جلوگيرى از ايشان ، به آنها گفت اى قوم اگر قصد شما اعمال پليد است دست برداريد و با دختران من ازدواج كنيد كه اين عمل نيكو و شايسته است و از خدا بترسيد و مرتكب اين اعمال پليد نگرديد ، و مرا نزد مهمانانم رسوا نكنيد و عاقبت هم به قصد تحريك غيرت و تعصّب آنها فرمود : آيا در ميان شما يك مرد عاقل و رشيد پيدا نمىشود كه مرا يارى