زيانكار مىگردند ) .
و در آن زمان خداوند با رحمت خاصشّ كه مخصوص بندگان مؤمن اوست ، هود عليه السّلام و مؤمنان را از آن عذاب دشوارى كه شامل كفّار عاد گرديد نجات داده و آنها را نصرت مىنمايد .
( 59 )
( وَ تِلْكَ عادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ عَصَوْا رُسُلَهُ وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ )
: ( و اين قوم عاد آيات پروردگارشان را انكار نموده و فرستادگان او را نافرمانى كردند و پيرو فرمان هر زورگوى عناد پيشهاى گشتند ) ، در اين آيه ماجراى قوم عاد خلاصه شده و مىفرمايد اين قوم عاد حكم و مواعظ و معجزاتى را كه طريقه هدايت و رشد آنها بود ، انكار نمودند و فرستادگان الهى مثل هود و پيامبران قبل از او را نافرمانى و عصيان كردند ، چون عصيان يك پيامبر ، عصيان همهء پيامبران سابق است ، و دعوت همهء انبياء يكى بوده و دين در نزد خدا واحد است ، همچنانكه در جاى ديگرى مىفرمايد ،
( كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ )
« 1 » ، ( قوم عاد رسولان خدا را تكذيب كردند ، آن زمان كه برادرشان هود به آنان گفت ، چرا از خدا پروا نمىكنيد ؟ ) .
و نيز اين قوم به جاى پيروى از رسولان الهى گوش به فرمان جبّاران و عناد پيشگان بودند ، زيرا ( جبّار ) كسى است كه به زور ارادهء خود را بر مردم تحميل مىكند و بر آنها مسلّط مىشود و ( عنيد ) نيز كسى است كه عناد بسيار دارد و حق را نمىپذيرد ، پس قوم عاد سه خصلت ناپسند داشتند : ( 1 - انكار آيات الهى ( 2 - نافرمانى از انبياء ( 3 - پيروى از جبّاران .
( 60 )
( وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ عاداً كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِعادٍ قَوْمِ هُودٍ )
: ( و براى خود در اين دنيا و در روز قيامت لعنتى بجاى گذاشتند ، بدانيد كه
هامش
( 1 ) - سورهء شعرا ، آيه 124 - 123 .