مبارك نموده و براى جلب خير در حركت و سكون كشتى ابتدا نام خداوند را مىبرد ، چون معلّق كردن امرى بر اسم خدا باعث حفظ و صيانت آن امر از هلاكت و فساد و خسران مىگردد ، زيرا هر امرى كه مرتبط به خدا باشد ، قهرا از گزند عوارض سوء مصون مىماند « 1 » .
و چون سبب ظاهرى براى نجات كشتى حركت و سكون به موقع و صحيح آنست ، اين دو سبب ، زمانى كارگر مىافتد كه عنايت الهى شامل حال سرنشينان كشتى گردد و شمول اين عنايت به اين است كه مغفرت الهى شامل حال آن افراد شود تا زمينه براى رحمت حق فراهم گردد و آنها از غرق نجات يابند و به همين جهت نوح عليه السّلام خداوند را به دو نام غفور و رحيم ياد كرد تا بفهماند پروردگار او آمرزنده است و از گناهان ايشان در مىگذرد و مهربان است ، در نتيجه با رحمتش كشتى را از غرق نجات مىدهد .
و نوح اوّلين كسى است كه خداى متعال را با گفتن
( بِسْمِ اللَّهِ )
در كتاب مجيدش ياد كرده و اوّلين كسى است كه بر توحيد خدا اقامهء حجّت نموده و اوّلين كسى است كه كتاب و شريعت از جانب خداوند آورده ( و كسى است كه ابراهيم خليل از شيعيان او بوده ) و اوّلين فرديست كه در صدد رفع اختلافات طبقاتى جامعه بر آمده تا تعادل در جامعه برقرار شده و تناقض از آن بر طرف شود .
( 42 )
( وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ )
: ( كشتى آنها را در ميان موجهايى چون كوه مىبرد و ناگهان نوح فرزندش را ديد كه در نقطه دور ايستاده بود فرياد زد : اى پسرم بيا با ما سوار كشتى شو و همراه كافران نباش ) ، يعنى طوفان آنچنان عظيم شده بود كه موجهاى دريا چون كوه در برابر كشتى قد برافراشته بودند و در همين اثناء نوح چشمش به
هامش
( 1 ) - به موجب روايت : ( كلّ امر ذيبال لم يبدأ ببسم اللّه فهو ابتر ) .