( 33 )
( قالَ إِنَّما يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ )
: ( آن حضرت فرمود : فقط خداست كه اگر بخواهد آن عذاب را به شما مىرساند و شما هرگز نمىتوانيد از آوردن عذاب مانع شويد ) ، چون آنها عذاب را از نوح عليه السّلام خواسته بودند ، آن حضرت در جواب آنها فرمود : آوردن عذاب كار من ( و يا هر پيغمبر ديگرى ) نيست بلكه فقط خداست كه مالك امر شماست و اگر بخواهد مىتواند آن عذابى را كه من به شما وعده دادهام بر شما نازل كند ، چون او پروردگار و مرجع و مدبّر امور شماست .
و خداى سبحان هرگز محكوم و مقهور هيچ چيز و هيچ كس نمىگردد و هر چه بخواهد مىكند و منزّه از مقهور و مجبور بودن است و از طرف ديگر او منزّه است از اينكه شما بتوانيد مانع او شويد و خدا قدرت مطلق دارد و هر وقت بخواهد مىتواند آن عذاب را بر شما برساند ، اگر چه كه شما به علّت جهلتان اعتنايى به آن عذاب اليم نداريد و مىپنداريد هرگز چنين عذابى به شما نمىرسد .
( 34 )
( وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ )
: ( خيرخواهى من سودى به حال شما نخواهد داشت ، چنانچه من بخواهم شما را پند دهم در حالى كه خدا بخواهد شما را گمراه كند ، اوست پروردگار شما و بسوى او باز مىگرديد ) ، يعنى تدبير امور بندگان فقط و فقط بدست خداست و لذا اگر خداوند به جهت معصيتها و فسق ايشان بخواهد آنها را گمراه كند ، هرگز خيرخواهى و موعظهء پيامبر براى هدايت آنان فايدهاى نخواهد داشت همچنانكه اگر خدا بخواهد بندگان را عذاب كند هيچ كس نمىتواند مانع او شود ، چون او پروردگار و مدّبر امور خلايق بوده و بازگشت ايشان نيز بسوى اوست ، حضرت نوح عليه السّلام از اين بيان براى مجاب كردن كفّار قومش استفاده مىنمايد و حجّتى رسا بر عليه آنها ارائه مىدهد ، امّا آنها بخاطر جهل و غوطهورى در ورطهء معاصى هرگز گوش شنوائى براى دريافت حقيقت ندارند .