نمىتوانيد ، از خدايان فرضى خود كه آنها را معبود گرفتهايد كمك بگيريد تا همه اسباب و وسايل براى شما مهيّا باشد ، پس اگر قرآن از جانب من باشد ، بنابر اين به حكم جواز عقلى شما هم بايد بتوانيد مثل آن را بياوريد ، و اين مبارزه طلبى قرآن چنانچه گفتيم تا عصر حاضر هم ادامه دارد ، امّا قرآن از جهت نظام واحد و فصاحت و بلاغت و معارف عاليه و حجج ظاهره و مواعظ و اخلاقيّات و اخبار غيبى ، معجزهاى آشكار است كه هرگز دست بشر را توانايى اتيان حتى يك آيه مانند آن نيست .
( 14 )
( فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ )
: ( و اگر آنها دعوت شما را اجابت نمىكنند ، بدانيد كه قرآن به علم خدا نازل شده و هيچ معبودى جز خداى يكتا نيست ، پس آيا مسلمان مىشويد ؟ ) ، خطاب با مشركين بوده و در ادامهء سخنان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىباشد كه خطاب به مشركان مىفرمايد :
اگر شما مشركان همه معبودها و بتها و همهء علما و ادباى هم مسلك خود را به يارى طلبيديد و آنها شما را اجابت نكردند ، پس بدانيد كه اين قرآن ، ساخته و پرداخته علم بشرى نيست ، بلكه كلامى الهى است كه از ناحيهء علم خداوند نازل شده و بدانيد كه توحيد خداوند حقّ است ، چون اگر خدايى غير از اللّه تعالى وجود مىداشت ، هر آينه او به شما كمك مىكرد و در اين امر شما را تنها نمىگذاشت ، حالا اى مشركين ، با اين همه دلايل آشكار باز هم بر كفر و شركتان اصرار مىورزيد و يا آنكه در برابر خدا تسليم شده و اسلام مىآوريد ؟
( 15 )
( مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ )
: ( هر كس تنها ، زندگى دنيا و زينت آن را طلب كند ، ما نتيجه اعمالشان را در دنيا به طور كامل به آنها مىدهيم و در آن هيچ نقصان و كاستى نمىيابند ) ، ( توفية ) يعنى رساندن حق به صاحب آن ، بطور كامل و ( بخس ) به معناى كمتر دادن اجر مزدور است .
اين آيه شريفه تهديدى بر عليه كفّار مىباشد كه على رغم شناخت حق ، زندگى دنيا را