دوستى با كفّار باعث مىشود آنها در امور حياتى مؤمنين دخالت نموده و بتدريج در دلهاى آنان تأثير بگذارند و در نتيجه مؤمنان را از قيام عليه كفّار باز دارند و اين مطلب ظلم فاحشى است و چنين كسانى از نعمت الهى محروم بوده و هيچ يك از اعمال صالحشان هم در جلب سعادت و رستگارى اثرى ندارد .
( 24 )
( قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ )
: ( اى پيامبر ، بگو اگر پدران و پسران و برادران و همسران و اقوامتان و اموالى را كه بدست آوردهايد و تجارتى كه از كسادى آن بيمناكيد و مسكنهايى را كه دوست مىداريد ، در نظر شما از خدا و رسولش و جهاد در راه او محبوبتر است ، پس منتظر باشيد تا خدا فرمان خود را بياورد و خدا گروه تبهكار را هدايت نمىكند ) ، اين آيه خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : به آنها بگو اگر پدران و برادران و همسران و فرزندان و اقوام و اموال و خانههايتان برايتان از خدا و رسولش و جهاد در راه او محبوبتر است ، پس منتظر امر الهى باشيد ، افراد نامبرده در اين آيه مجموعهء افرادى هستند كه از نظر سببى يا نسبى با انسان ارتباط دارند و دوستى اينها و اموال و مساكن همه ، زينتهاى زندگى دنيا محسوب مىشوند و امورى هستند كه جامعه انسانى در مرتبه بعدى به آنها قوام مىيابد .
مىفرمايد : اگر اين امور آنقدر براى شما محبوبند كه آنها را هر چند كافر باشند دوست مىداريد و ارتباط خود را با آنان قطع نمىنماييد ، در اين صورت منتظر باشيد تا خدا امر خود را بياورد كه اين امر يا عذابى است كه به جهت مخالفت امر خدا و رسول و اعراض از جهاد در راه او بدان مبتلا مىشويد و يا چيزى است كه آن شكاف و نقيصهاى را كه در اثر مخالفت آنان بر دين وارد شده جبران نمايد .