منقسم مىشود ، و ده آسياب بدين آب دايرست در زمستان و تابستان : آسياى عزّ الدينى و آسياى كهنه و آسياى ترسا و آسياى كلفر و آسياى خيرآباد و آسياى يوسف خليل و آسياى دهنيم و آسياى نو « 1 » و آسياى مرتضى « 2 » . و يك نهر آب به شهر مىرود و به دار الشفا و مسجد جامع و رشيديّه و ركنيّه مىگذرد و به كوشك نو مىرود و نام زده ( ؟ ) به محمودآباد [ 100 ب ] مىدهند و تا ريگ فيروزى مىكارند و زرع مىكنند ، و قريب يك هزار كوچه باشد كه نهر آب در آن جارى مىگردد ، و دو رويه درخت بيد و توت مقابل يكديگر صف كشيده است ، و تمام محلات اهرستان بدان آب مستفيض مىگردند .
آسيا كهنه و مامانوك و دشتوك و يخدان و نوغاباد و مسعوديه و سر دو راه و تبوك و چهارمنار و مدرسهء مصلى عتيق و كوچهء خطير و خلف باغ عزّآباد و اسكندريه و سرچم و قريب دويست مصنعه ازين آب پر مىشود ، و مردم از آن منفعت مىيابند ، و منافع اين آب از شيركوه و فراشاه است ، و ميوهء بسيار از سيب و زردآلو و انگور حاصل مىگردد .
ذكر آب شاهى نعيماباد و محلات آن بخارج يزد
منابع اين [ آب ] مدوار است ، و چند قنات ديگر بدان منضمّ مىشود .
اول به ده نو - كه مشهورست به فتحآباد - مىرسد و آن ده را سيراب مىگرداند ، و به آسياى تبوك مىرسد ، و از آنجا [ 101 الف ]
هامش
( 1 ) - ن : « و آسياى نو » را ندارد
( 2 ) - در هيچيك از نسخ نام دهمين آسيا نيست .