ناصر خان پيش از گشاده شدن قزوين با دست مجاهدان كشته شده بود كميته ستار گناه او را درخور بخشايش ندانسته فرمان كشتنش را داد و روز پنجشنبه بيستوهفتم خرداد با دست مجاهدان كشته گرديد . همين كه اين كار رخ داد و خبر پراكنده گرديد در زمان قونسول روس بيرقى همراه برداشته به خانه غياث نظام آمد و زن او را پيش خود خوانده چنين گفت : مجاهدان با اين كينه با خاندان شما زيانهاى ديگر خواهند رسانيد و من اين بيرق را آوردهام تا بر بالاى در خانه بزنيد و در پناه دولت امپراتورى باشيد تا ايمنى پيدا كنيد . زن غياث نظام كه دختر يكى از بزرگان ايلها و خود زن شيردل و غيرتمندى بود آن را نپذيرفته پاسخ داد اگر مجاهدان اين فرزندان مرا نيز بكشند اين نخواهم كرد كه زير بيرق شما بيايم . قونسول خواست پسر بزرگ غياث - نظام را با خود همداستان گرداند او نيز با كم سالى آن را نپذيرفت . قونسول تيرش بنشانه نخورده از آنجا بيرون رفت . اين خبر چون بكميته رسيد از غيرت آن خاندان خوشنود شدند و از كاريكه كرده بودند پشيمان گرديدند و بيدرنگ يفرمخان را روانه نمودند كه پيام خرسندى كميته را به آن زن شيردل برساند نيز جنازه غياث نظام را كه هنوز بر روى خاك بود بجايگاه خود رساند . يفرمخان با دسته مجاهدان به آنجا شتافته آنچه نوازش و دلجويى بود بجا آورد و جنازه غياث نظام را باشكوه و موزيك از آنجا بيرون آورد و از اينسوى مجاهدان و همه سردستگان بايشان پيوسته او را تا گورستان برسانيدند . نيز بنام كميته در مسجد مجلس ختم برپا نمودند . كوتاه سخن آنچه ميتوانستند از نوازش و مهربانى درباره آن خاندان دريغ نگفتند « 1 » .
بارى آزاديخواهان و درباريان بدينسان روز مىگزاردند . در اين ميان كاركنان روس و انگليس از تلاش در نگهدارى محمد عليميرزا بازنايستاده دمى آرام نميگرفتند تا آنجا كه گفتگوى فرستادن سپاه بقزوين را بميان آوردند و آشكاره بيم ميدادند كه هرگاه شورشيان آهنگ تهران داشته باشند سپاهيان ايشان بجلوگيرى خواهند بر خاست . اين خود شگفت است كه از آغاز مشروطه هميشه نمايندگان روس در سويى و نمايندگان انگليس در سوى ديگر بودند و چنان كه ديديم بهنگام بمباردمان دار الشورا
هامش
( 1 ) اين داستان را در روزنامه انقلاب نوشته و در يادداشتهاى آقاى فرينا نيز آورده است