را كه خود در نهان از دامن زنان به آتش رحيمخان و سران شاهسون بوده از سوى خود نماينده گردانيده بسراب و اهر فرستد كه با رحيم خان و سران شاهسون ديدار و گفتگو كرده با پند و نكوهش آنان را از اسب نافرمانى پايين آورد . پيداست كه چنين كارى جز فزونى گردنكشى و نافرمانى نتيجه نهبخشيدى و جز ريختن آبروى دولت اثرى پديد نيامدى . اين بود رحيمخان بجاى آنكه نرمى نمايد بر درشتى افزود و هر زمان پيام بيم آميز ديگرى فرستاد . از آنسوى نقيخان نيز پس از آنهمه بدكرداريها دوباره حكمرانى اردبيل يافته در سايه پشتيبانى روسيان به آنجا شتافت .
در اردبيل پس از رفتن سواران و رسيدن روسيان ايمنى پديد آمده مردم بخانهاى خود برگشته و بازارها باز شده بود . روسيان پاسدارى راههاى آستارا و اردبيل و تبريز را به گردن گرفته بودند و كاروانها آمد و شد ميكرد .
تاريخ هيجده ساله آذربايجان ( فارسى ) — صفحة 101
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص١٠١