مىباشد و در ادامه مىفرمايد : اوست كه موجود زنده را از خاك مرده ايجاد مىكند و اوست كه زنده را مىميراند و دوباره به خاك مبدّل مىسازد ، پس خداى شما چنين خدايى است نه غير او ، لذا به جز او كه خداى حقيقى است به كجا روى گردانيده و به چه باطلى روى مىآوريد ؟ چون اوست كه داراى قدرت مطلقه و حيات بخش و قادر بر اخذ آن حيات مىباشد و هيچكس در اين امر با او مشاركت ندارد .
( 96 )
( فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ )
: ( شكافنده صبحدم است كه شب را مايه آرامش و خورشيد و ماه را وسيلهء حساب كردن زمان قرار داد ، اين نظم و سنجش خداوند عزيز و داناست ) ، پس خداى متعال آن عزيز مقتدر و دانايى است كه صبح را از درون شب مىشكافد و خارج مىكند و نيز شب را وسيله سكون و مايهء آرامش قرار داده و حركت ماه و خورشيد را كه باعث پديد آمدن شب و روز و ماه و سال مىگردد تقدير نموده است و نظم و انتظام اين موارد باعث گردش زندگى و نظام حيات گشته است و خداست آن غالب دانايى كه هيچ قدرتى نمىتواند بر قدرت او غلبه پيدا كند و نمىتواند كوچكترين تأثيرى در تباه ساختن تدبير او داشته باشد و اوست كه به كوچكترين چيزى از مصالح ملك خود جاهل نيست و لذا مملكت او هرگز دچار تباهى و انهدام نمىگردد .
( 97 )
( وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ )
: ( و اوست كه ستارگان را قرار داد تا بوسيلهء آنها در تاريكيهايى خشكى و دريا ، راه خود را بيابيد و هدايت شويد ، به تحقيق نشانهها را براى گروهى كه درك مىكنند شرح دادهايم ) ، مىفرمايد : غايت و نتيجه خلقت و به گردش درآوردن اجرام عظيم آسمانى ، مصلحت انسان و سعادت زندگيش در نشأت دنياست و اين امر منافاتى ندارد ، با اينكه هر يك از آنها مقصود ، به ارادهء مستقل الهى باشند ، چون جهات