دنياى ديگر ايمان دارند به آن ايمان مىآورند و آنها بر نمازهاى خود مواظبت دارند ) ، پس غرض از آيات قبلى مقدمهچينى براى اثبات اين بوده كه قرآن كريم نيز كتابى است كه از طرف خداى متعال نازل شده و ساختهء شخص پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم نيست و اين كتاب در آن بركت و خير كثير است و مردم را به سوى استوارترين راه هدايت نموده و بوسيلهء آن ، خداوند كسانى را كه در صدد تحصيل رضاى اويند به راههاى سلامت و نجات رهبرى مىكند و هم در زندگى دنيوى و هم در آخرت اسباب سعادت آنها را فراهم مىنمايد .
و اين كتاب تصديق كنندهء كتب آسمانى حقّه مىباشد و اگر قرآن كريم از طرف خداى تعالى نبود ، هرگز اين بركات معنوى و الهى بر آن مترتّب نمىشد ، چون راه شرّ ، روندهء خود را جز به سوى شرّ هدايت نمىكند و جز فساد نيز اثرى نمىبخشد .
و در ادامه مىفرمايد : ما اين قرآن را براى اين نازل كرديم كه مردم مكّه و سائر بلاد زمين را انذار كنى و از عذاب جاويد خداوند بيم دهى ، پس كسانى كه به آخرت ايمان دارند به اين كتاب قرآن نيز ايمان خواهند آورد ، زيرا اين كتاب ايده آل اخروى آنان را كه همان ايمنى دائمى است تأمين مىكند و آنان را از عذاب ابدى مىترساند و اوصاف اين مؤمنين هم ، چنين است كه در امر نماز و عباداتى كه در آن خداوند را ياد مىكنند محافظت و مراقبت دارند و مراد از محافظت هم به جا آوردن نماز با حالت خشوع و تذلّل و تأثير باطنى از عظمت پروردگار در موقع ايستادن در مقام عبوديّت او است ، ليكن ساير مفسّران ، محافظت ، را به مراقبت در اوقات نماز تفسير كردهاند ،
( قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ )
« 1 » ، ( به تحقيق مؤمنان رستگار شدند ، كسانى كه در نمازشان خاشع هستند ) .
هامش
( 1 ) - سوره مؤمنون ، آيههاى 2 و 1 .