و در هر حال احترامش كنند و با تشكيل جمعيّت واحد اجتماع و دينشان زنده و پايدار گردد و همچنين كعبه را پايگاه و ستونى قرار داد كه مردم به آن اعتماد كنند و دلهايشان يكى گردد و در ايّام حرام جنگ را تحريم نموده و جان و مال و عرض خود را از دستبرد دشمن ايمن نمايند و به جهت نزديكى دلهايشان از يكديگر در برابر ديگران پشتيبانى نمايند ، و اينها همه براى آنست كه بدانيد كه خدا نسبت به آنچه در آسمانها و زمين است علم دارد و از همه چيز آگاه است ، پس در امور و احكامى كه جعل مىنمايند جميع مصالح را در نظر مىگيرد و كسى توهم نكند كه اين احكام لغو و يا ناشى از خرافات عهد جاهليّت است .
( 98 )
( اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( بدانيد كه خداوند در عقاب كردن شديد است و او آمرزنده و مهربان است ) ، اين دو جمله براى تأكيد بر احكام فوق هستند و تثبيت انذار براى موفقيّت آنها مىباشند و اوّلى وعيد است براى نافرمانان و دوّمى وعده است براى فرمانبران و مطيعان و شائبه تهديد در آن هست ، چون وصف شدّت عقاب را مقدم داشت بر صفت مغفرت و رحمت .
( 99 )
( ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ )
: ( بر عهده پيامبر چيزى جز رساندن پيام نيست و خداوند آنچه را آشكار يا پنهان مىكنيد مىداند ) ، و اين آيه در ادامهء تهديد آيهء قبلى است و مىفرمايد : اگر با احكام الهى مخالفت كنيد ضررى به خدا و پيامبر نمىزنيد ، چون پيامبر وظيفهاى جز ابلاغ پيام ندارد و خداوند نسبت به همهء اعمال آشكار يا نهانى شما آگاه است ، پس از مخالفت با خدا و احكام الهى بپرهيزيد .
[ آيهء ( 100 ) منشاء قواعد دينى ، طهارت يا خباثت اشياء ]
( 100 )
( قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَ الطَّيِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ )
: ( اى پيامبر بگو هرگز پاك و ناپاك يكسان نيستند ، هر