خداوند مقتدرى شكست ناپذير و انتقام گيرنده است و هيچ كس نمىتواند مانع از انتقام گرفتن او شود .
( 96 )
( أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ )
: ( براى شما شكار دريائى و خوردن آن حلال شد تا براى شما و رهگذران متاعى باشد و شكار خشكى مادامى كه در حالت احرام هستيد بر شما حرام شد و بترسيد از خدايى كه بسوى او محشور مىشويد ) .
اين آيه در مقام بيان حكم شكار كردن حيوانات دريايى و صحرايى است ، نه حكم خوردن آنها ، لذا مىفرمايد : شكار حيوانات دريايى بر شما حلال شد و خوردن حيوانات دريايى طيب و قابل اكل نيز بر شما حلال است و آنگاه در مقام منّت گزارى مىفرمايد : هم براى شما كه در حال احرام هستيد و هم براى غير شما از رهگذران .
و در ادامه مىفرمايد : شكار حيوانات برّى كه در خشكى هستند تا زمانيكه در حالت احرام هستيد بر شما حرام است ، پس در التزام به اين نواهى ، تقوى و خدا ترسى داشته باشيد ، چون محاسبهء اعمال در روز قيامت و صحنه محشر با خداى سبحان است .
( 97 )
( جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلائِدَ ذلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ )
: ( خداوند كعبه را حرم و خانه الهى و مايهء قوام مردم قرار داده است و به همين منظور ماه حرام و بردن قربانى به مكّه و قلائد را تشريع فرموده تا بدانيد كه خدا آنچه در آسمانها و زمين است مىداند و اينكه خدا بر هر چيزى داناست ) ، اينكه خداوند كعبه را حرم امن خود قرار داده است و ماه حرام و قربانيهاى نشان دار و قربانيهايى را كه همراه خود به حج مىبرند تشريع فرموده غرض از همه اينها اين بوده كه كعبه را پايه حيات سعادتمندانه اجتماعى براى مردم قرار داده و آن را قبلهگاه مردم نموده تا در نماز دل و روى خود را متوجّه آن كنند و اموات خود و قربانيهاى خود را بسوى آن متوجّه نمايند