( 57 )
( وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ )
: ( و ابر را بر شما سايه بان ساختيم ) ، در صحراى بى آب و علف ،
( وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ )
: ( و نازل كرديم بر شما ترنجبين را ) ، كه ميوهاى مانند عسل است ،
( وَ السَّلْوى )
: ( و مرغ بريان ) ،
( كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ )
: ( بخوريد از روزيهاى پاكيزه كه شما را روزى كردهايم ) ، و بهرهمند شويد از اين نعمتهاى خدا
( وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ )
: ( و اينها به ما ستم نكردند ، بلكه به خودشان ستم كردند ) پس انكار آنها ظلمى است كه از نفس خودشان تجاوز نمىكند و ضرر آن تنها عايد خودشان مىشود .
( 58 )
( وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ )
: ( و هنگامى كه گفتيم به اين شهر درآييد ) و آن شهر عمالقه يا قوم ستمكاران بود ، بعد از آنكه از مصر خارج شدند ،
( فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً )
: ( و از هر جاى آن خواستيد به فراوانى بخوريد ) و رغد زندگى خوش و فراوانى و نعمت است
( وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً )
: ( و سجده كنان از اين در داخل شويد ) ، به جهت تواضع و خشوع
( وَ قُولُوا حِطَّةٌ )
: ( و بگوييد گناهان ما را فرو ريز ) و خدا را بخوانيد تا گناهان شما را رفع نمايد
( نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ )
: ( مىآمرزيم گناهان شما را ) و آنها را مىپوشانيم
( وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ )
: ( و نيكو كاران را فزونى دهيم ) به جهت نيكى ايشان ، ولى بنى اسرائيل به موسى عليه السّلام گفتند
( فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ )
« 1 » ، ( تو و پروردگارت برويد بجنگيد و ما اينجا مىنشينيم ) و چهل سال تعلّل و سستى كردند تا آنكه يوشع بن نون آمد و شهر را فتح كرد و داخل آن شد .
( 59 )
( فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ )
: ( و كسانى كه ستم كردند سخنى را كه به آنان گفته شده بود ، مبدّل نمودند ) پس به آنچه خداوند امر كرده بود ملتزم نبودند ، بلكه از روى ظلم و گناه با آن مخالفت كردند ،
( فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا
هامش
( 1 ) - سوره مائده ، آيه 24 .