چون از تورات و حكم آن اعراض نمودند و لذا از ايمان بسوى كفر گرائيدهاند و قرآن تصديق مىكند كه در تورات موجود تا حدودى هم احكام الهى وجود دارد ، همچنانكه در بخشى از آن هم تحريف و تغيير هست ، و مىخواهد از اين مطلب نتيجه بگيرد كه اينها اگر مىخواستند تسليم حق باشند به همان حكم تورات كه در نزدشان بود رضايت مىدادند ، پس بديهى است كه اگر نزد تو هم بيايند حكم تو نيز مطابق حكم تورات است ( چون حكم خدا يكى است ) و در اين صورت اينها از حكم تو هم اعراض مىكنند و ايمان نمىآورند ، همچنانكه از تورات اعراض كردند .
( 44 )
( إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ )
: ( همانا ما تورات را نازل كرديم كه در آن هدايت و نور بود و انبيائى كه تابع اسلام حقيقى بودند با آن در بين يهوديان حكم مىكردند و همچنين علماى ربّانى و مربيان مردم و خبرگان از يهود و نصارى به مقدارى كه از كتاب خدا حفظ بودند و بر آن شهادت مىدادند طبق آن در بين مردم حكم مىكردند ، پس از مردم نترسيد و تنها از من بترسيد و آيات الهى را به بهاى اندك مفروشيد كه هر كس بدانچه خدا نازل كرده حكم نكند ، اينچنين كسانى همان كافرانند ) ، مىفرمايد : ما تورات را نازل كرديم كه در آن مقدارى احكام و معارف الهى و مايه هدايت و نور وجود دارد ، و هدف از انزال تورات هدايت مردم و رفع اختلافات آنها بود .
و اينكه انبيائى را كه به تورات حكم مىكردند با وصف اسلام توصيف فرمود به جهت آنست كه مراد از اسلام در اينجا تسليم براى خداست كه اين همان دين واحد در نزد خدا مىباشد و شأن مؤمن به خدا و تسليم در برابر او ، اين نيست كه نسبت به قبول هيچ يك از احكام و شرايع تكبر بورزد ، پس انبياء مطابق تورات بين مردم يهود حكم