ابتداى كلام واو استينافيه است يعنى مطلب جديدى آغاز شده و اين ( واو ) خاصيّت حرف ( امّا ) در فارسى را دارد و در اينجا حكم شخص دزد را بيان مىكند و مىفرمايد ، دستان مرد يا زن دزد را ببريد و مراد از ( يد ) عضو معروف در بدن انسان است كه طبق روايات منظور در اينجا دست راست مىباشد و قطع دست ، هم با قطع آن از شانه صادق است و هم با قطع قسمتى از آن « 1 » ، و ( قطع ) هم به معناى بريدن به وسيله آلت برنده است و ( جزاء ) در جمله حال است ، يعنى در حالى كه اين قطع دست عنوان كيفر در برابر عمل زشتى است كه آنها كردهاند و در حالى كه اين بريدن عذابى از ناحيه خداى تعالى است و ( نكال ) ، به معناى عقوبتى است كه به مجرم مىدهند تا از جرائم خود دست بر دارد و ديگران هم با ديدن او عبرت بگيرند و خداوند همهء احكامش بر اساس حكمت و عزّت است و حكم بيهوده نمىكند .
( 39 )
( فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَ أَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( پس هر كس بعد از ظلمش توبه كند و آنچه را فاسد كرده اصلاح نمايد ، پس همانا خداوند بسوى او باز مىگردد و توبهاش را مىپذيرد ، بدرستى خدا آمرزنده و مهربان است ) ، يعنى حال كه قطع دست دزد عقوبتى از ناحيهء خداست ، تا شخص عقوبت شده و از گناه خود برگردد ، پس اگر دزدى بعد از دزديش هم توبه كند و هم خود را اصلاح نمايد و هم مال دزدى را ارجاع دهد و ديگر پيرامون دزدى نگردد ، در اين صورت خدا هم با مغفرت و رحمتش بسوى او باز مىگردد و توبهء او را مىپذيرد ، چون خدا آمرزنده و مهربان است .
هامش
( 1 ) - از نظر فقهى قطع چهار انگشت دست راست عقوبت دزد است ، و دفعه دوّم قطع پنج انگشت پاى چپ و دفعه سوّم حبس ابد و دفعه چهارم چنانچه در زندان هم دزدى كرد ، قتل است كه البته شرايطى دارد كه در كتب فقهى مذكور مىباشد ، ( مصحح )